چارچوب راهنما دانشگاه کارآفرین

 در ادامه قسمت چهارم و پنجم چرا ما به یک چارچوب راهنما برای دانشگاه‌های کارآفرین نیاز داریم؟ گام ششم و هفتم به قرار ذیل می‌باشد:

گام ششم: دانشگاه کارآفرین به عنوان یک موسسه بین‌المللی

دیدگاه بین‌المللی در تمام سطوح به عنوان یکی از ویژگی‌های یک دانشگاه کارآفرین شناخته شده است. از آنجایی که بین‌المللی‌سازی به طور فزاینده‌ای در فرآیندهای استراتژیک ادغام می‌شود، برای دانشگاه‌ها ضروری است که بتوانند تصمیمات آگاهانه بگیرند، و همچنین عملکرد را با توجه به اهداف مختلف در طیف وسیعی از فعالیت‌های بین‌المللی ارزیابی و ارتقا دهند. امکان ندارد یک دانشگاه بدون بین‌المللی بودن کارآفرین باشد اما دانشگاه بدون کارآفرینی می‌تواند بین‌المللی باشد. این بخش از چارچوب راهنما تعدادی بیانیه ارائه می‌دهد که تأثیر محیط بین‌المللی را بر جنبه‌های کارآفرینی آموزش، تحقیق، توسعه استعدادها، فرصت‌های جدید و فرهنگ منعکس می‌کند.

 بین‌المللی شدن بخش کلیدی استراتژی کارآفرینی دانشگاه است. اکثر دانشگاه‌ها دارای استراتژی‌های بین‌المللی سازی هستند. برای کسب امتیاز بالا، یک دانشگاه باید اطمینان حاصل کند که تعهدات تعیین شده در استراتژی بین‌المللی سازی اهداف کارآفرینی دانشگاه را منعکس می‌کند.

این دانشگاه به صراحت از  بین‌المللی شدن کارکنان و دانشجویان خود (از جمله دانشجویان دکترا) پشتیبانی می‌کند: دانشگاه‌های کارآفرین علاوه بر جذب کارکنان و دانشجویان، آن‌ها را نیز فعالانه تشویق و حمایت می‌کنند. برای کسب امتیاز بالا، دانشگاه باید از بین‌المللی شدن از طریق طرح‌های مبادله، بورسیه تحصیلی، کارآموزی در خارج از کشور و استفاده از سایر برنامه‌های تحرک گسترده‌تر حمایت کند. برای  بین‌المللی شدن نیز باید مشوق‌ها و پاداش‌هایی در نظر گرفته شود.

این دانشگاه به دنبال جذب کارکنان بین‌المللی و کارآفرین (شامل تدریس، پژوهش و دکترا) است. دانشگاه‌ها باید به صراحت برای جذب کارکنان بین‌المللی و کارآفرین اقدام کنند. دانشگاه‌ها ممکن است برای استخدام بین‌المللی، برنامه‌ها و منابع اختصاصی داشته باشند که توسط یک دفتر مرکزی سازمان‌دهی می‌شوند. استخدام باید متمرکز باشد تا اطمینان حاصل شود که با نیازهای موسسه مطابقت دارد.

این دانشگاه بین‌المللی شدن را در رویکرد خود به تدریس نشان می‌دهد. دسترسی به ایده‌های جدید برای آموزش و یادگیری در محیط بین‌المللی می‌تواند توانایی دانشگاه‌ها را برای رقابت در بازار بین‌المللی افزایش دهد. برای کسب امتیاز بالا ، دانشگاه‌ها باید محیط آموزشی و یادگیری متناسب با مخاطبان جهانی داشته باشند. این باید شامل فعالیت‌های کلاس درس با ابعاد جهانی، تحصیل در خارج از کشور، مبادلات بین‌المللی و کارآموزی باشد.

دانشگاه به طور فعال در شبکه‌های بین‌المللی شرکت می‌کنند. مشارکت‌های بین‌المللی استراتژیک جزء مهم یک موسسه کارآفرینی است و فقط توافق‌نامه‌های کاغذی نیستند، بلکه باید مشارکت‌های کاملاً کاربردی در سراسر حوزه‌های آموزشی و پژوهشی ( برای کارکنان و دانشجویان) باشند. برای کسب امتیاز بالا، دانشگاه‌ها باید با سایر شبکه‌های بین‌المللی، خوشه‌های نوآوری دانشگاه ارتباط و مشارکت دوجانبه با سایر مؤسسات داشته باشند. همچنین ممکن است ساختارهای پشتیبانی برای مدیریت این شبکه‌های ارتباطی وجود داشته باشد.

 

گام هفتم: سنجش تأثیر دانشگاه کارآفرین

اساس انگیزه ایجاد یک دانشگاه کارآفرین ، نیاز به درک تأثیر تغییرات ایجاد شده است. انواع مختلفی از تأثیرات مختلف وجود دارد که یک دانشگاه ممکن است به دنبال آن باشد، از محلی تا جهانی. این تأثیرات بر ذینفعان داخلی (دانشجویان/فارغ‌التحصیلان، کارکنان) و همچنین سهامداران خارجی (کسب‌وکارهای محلی، سازمان‌ها و کل جوامع) تأثیر می‌گذارد.

دانشگاه تأثیر استراتژی کارآفرینی خود را ارزیابی می‌کند و این استراتژی به تغییر پاسخ می‌دهد. داشتن یک استراتژی که به فعالیت‌های عملیاتی دانشگاه کمک می‌کند، مهم است. برای کسب امتیاز بالا، یک دانشگاه باید بتواند شواهدی از تأثیر فعالیت‌ها بر برنامه کارآفرینی خود جمع‌آوری می‌کند. که شواهد به طور فعال به عنوان ابزاری برای انعکاس و بررسی استراتژی و مأموریت دانشگاه استفاده می‌شود.

دانشگاه سطح مشارکت در آموزش و یادگیری کارآفرینی را در سراسر موسسه ارزیابی می‌کند. اگر ارزیابی انجام شود، معمولاً مربوط به دوره‌های کاملاً تعریف شده‌ای است که مثلاً مدرسه بازرگانی ارائه می‌کند. برای کسب امتیاز بالا، یک دانشگاه باید سطح تعامل با آموزش و یادگیری کارآفرینی را در تمام دانشکده‌ها و گروه‌ها ارزیابی کند و یافته‌ها را مقایسه کند و اطمینان حاصل کند که نتایج به برنامه‌های تجدید دوره و توسعه کارکنان بازخورد داده می‌شود.

دانشگاه به طور منظم تأثیر آموزش و یادگیری کارآفرینی را ارزیابی می‌کند. برای اطمینان از اینکه فعالیت‌های کارآفرینی به پتانسیل کامل خود می‌رسند، باید به طور منظم نظارت و ارزیابی شوند. با این حال، شمارش شرکت‌کنندگان و سنجش میزان رضایت آن‌ها کافی نیست. نظارت و ارزیابی باید تغییرات در انگیزه شرکت‌کنندگان و سطح شایستگی در مهارت‌های به دست آمده از طریق فعالیت‌های آموزش کارآفرینی را اندازه‌گیری کند. برای کسب امتیاز بالا، دانشگاه باید تأثیر آموزش کارآفرینی را در مراحل مختلف فعالیت‌های آموزش کارآفرینی (شروع، پایان، نقطه زمانی بعد) اندازه‌گیری کند تا تصویر دقیقی از تأثیر آموزش کارآفرینی داشته باشد.

این دانشگاه نظارت و ارزیابی منظم فعالیت‌های تبادل دانش دانشگاه‌ها را انجام می‌دهد. برای اطمینان از اینکه تبادل دانش به پتانسیل کامل خود می‌رسد، مکانیسم‌ها و فعالیت‌های مرتبط باید به طور منظم از دیدگاه داخلی و خارجی نظارت و ارزیابی شوند. برای کسب امتیاز بالا، دانشگاه‌ها باید معیارهای موفقیت را در رابطه با تبادل دانش تعریف کرده باشند. برای اندازه‌گیری‌های داخلی، این ممکن است شامل تعداد استارت‌آپ‌ها و اسپین‌آف‌ها، پتنت‌ها، ایده‌های تحقیقاتی جدید و روابط جدید باشد. برای اندازه‌گیری‌های بیرونی، باید ارزش درک شده و تأثیر دانشگاه بر محیط گسترده‌تر سهامداران (کسب‌وکار، دولت و غیره) را شامل شود.

این دانشگاه به طور منظم نظارت و ارزیابی تأثیر حمایت استارت‌آپ را انجام می‌دهد. نظارت و ارزیابی فعالیت‌های پشتیبانی برای اطمینان از ارائه نوع و کیفیت حمایت موردنیاز و اطمینان از اینکه این فعالیت‌ها به مؤثرترین روش ارائه می‌شوند، مهم است. نظارت و ارزیابی باید منظم باشد و از رویه‌های دقیق پیروی کند. برای کسب امتیاز بالا، دانشگاه‌ها باید نه تنها تعداد شرکت‌کنندگان و میزان رضایت آن‌ها از حمایت استارت‌آپ‌ها را اندازه‌گیری کنند، بلکه باید تعداد شرکت‌های راه‌اندازی شده و نقشی را که حمایت استارت‌آپ ایفا می‌کند، اندازه‌گیری کنند. نظارت و ارزیابی باید پس از تکمیل فعالیت پشتیبانی و همچنین در تاریخ بعدی برای اندازه‌گیری تأثیر خدمات پشتیبانی بر موفقیت راه‌اندازی کسب‌وکار انجام شود.

در پایان جهت دسترسی به فایل اصلی این مطلب میتوانید اینجا کلیک کنید