شرکت های دانش بنیان

اگر شما هم از آن دسته نخبگانی هستید که دنبال جایی برای شکوفایی علمی و تکنولوژیک خود هستید، احتمالا “شرکت‌های دانش بنیان” گزینه مناسبی برای شما خواهد بود، چراکه ایده‌ها و دانشی که در این شرکت‌ها به محصولات و خدمات دانش بنیان تبدیل می‌شوند لازم است از سطح و گام ابتکاری و پژوهشی مناسبی برخوردار باشند.

 

مقدمه

در دنیاي پر از تحـول امـروز، زیربنـاي اقتصـادهاي صـنعتی، از محوریت منابع به سمت محوریت سرمایه‌هاي فکري جابه جـا شده و به همین دلیـل عامـل دانـش بـه صـورت روز افـزون پراهمیت‌تر مـی‌شـود . در چنـین شـرایطی شـکل جدیـدي از سـازمان‌هـا مـورد نیـاز اسـت: سـازمان‌هـایی کـه بـه عنـوان ســامانه­هــاي مبتنــی بــر دانــش شــناخته شــده و اصــطلاحاً شرکت‌هاي دانش بنیان نامیده می‌شوند و عاملی حیـاتی بـراي توسعه اقتصادي در یک کشور هستند. در واقع این شرکت‌هـا موتور رشد و توسعه محسوب می‌شوند. پس شـکوفایی و رونق شرکت‌هاي دانش بنیان باعـث نیـل کشـورها بـه سـمت اقتصاد پایدار، دانش محور و پیشرو خواهد شد. کشور ما نیز جهت دستیابی به یک رشد و توسعه پایـدار و فراگیر و رقابت در عرصه جهانی نیازمند یک تحول اقتصادي از اقتصاد منبع محور بـه سـمت اقتصـاد دانـش محـور است. در این میان شرکت‌هاي دانـش بنیـان موتـور توسـعه و ایجاد چنین تحولی محسوب می‌شوند. از این رو در کشور ما اخیراً شرکت هاي دانش بنیان کانون توجه مسئولین کشور قرار گرفتـه‌انـد. بسـته‌هـاي مختلـف حمـایتی، تسـهیلات مـالی، معافیت‌هاي مختلف، ابلاغ سیاسـت‌هـا و تصـویب قـوانین و آیین‌نامه‌هاي تسهیل کننده همگی نتایج چنین رویکردي در بین سیاستگذاران و دولتمردان کشور است.

 

اقتصاد دانش بنیان

شرکت‌های دانش بنیان و محصولات آنها به طور قطع مهره اصلی تحقق اقتصاد مقاومتی به شمار می‌آیند. در بندهای مختلف سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی و نیز سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه ابلاغی مقام معظم رهبری، بر شکل‌گیری اقتصاد دانش بنیان به عنوان راهبردی در جهت حرکت صحیح اقتصاد کشور، تاکید شده است. در بند ۲ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی، بر پیشتازی اقتصاد دانش بنیان به منظور ارتقاء جایگاه جهانی کشور و افزایش سهم تولید و صادرات محصولات دانش‌بنیان و دستیابی به رتبه اول اقتصاد دانش‌بنیان در منطقه تاکید شده است. درهمین حال سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه ابلاغی مقام معظم رهبری نیز برپایه‌ محورهای سه‌گانه‌ “اقتصاد مقاومتی”، “پیشتازی در عرصه‌ علم و فناوری” و “تعالی و مقاوم‌سازی فرهنگی” تنظیم شده که در یکی از بندهای آن دانش‌بنیان کردن شیوه تولید و محصولات صنعتی و خدمات وابسته به آن در جهت تقویت حضور در بازارهای منطقه و جهان مورد تاکید قرار گرفته است.

 

استارتاپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان؛ کلید پیشرفت کشور

استارتاپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان؛ کلید پیشرفت کشور

استادیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر، پیشرفت ایران در زمینه هوش مصنوعی را مستلزم دید کلان و حمایت ملی دانست و گفت: در زمینه تئوری حرف‌های زیادی برای گفتن داریم، ولی تبدیل شدنش به محصول و فناوری احتیاج به حمایت و سرمایه‌گذاری دارد.

هوش مصنوعی” در قرن ۲۱ رکن مهمی از زندگی بشر شد. به زندگی خود بنگرید، در وسایل مختلف از هوش مصنوعی استفاده شده و تمام اجزای زندگی ما به مکانی برای استفاده از هوش مصنوعی بدل شده است. هر کدام از بخش‌های علم امروز از کاوشگران اعماق دریا گرفته تا علم باستان‌شناسی و فضا به نحوی با هوش مصنوعی در ارتباط هستند. در واقع می‌توان گفت که هوش مصنوعی به بخشی ضروری از صنعت فناوری و بسیاری از دشوارترین مسائل علوم کامپیوتر تبدیل شده است و حرف اول را در بسیاری از زمینه‌های پژوهشی و البته صنعتی می‌زند و نتایج و محصولات حاصل از آن طی سال‌های اخیر، بسیار شگفت‌انگیز بوده است.

تأثیر وجود هوش مصنوعی چنان زیاد بوده است که نمی‌توان آن را انکار کرد. هوش مصنوعی یا هوش ماشینی را باید عرصه پهناور تلاقی و ملاقات بسیاری از دانش‌ها، علوم و فنون قدیم و جدید دانست، با این وجود وضعیت هوش مصنوعی در ایران چگونه است؟ آیا وضعیت مطلوبی دارد؟ با توجه به پیشرفتهای جهانی که در این حوزه از علم صورت گرفته و هوش مصنوعی در تمام ارکان زندگی بشر ریشه دوانده است، بررسی این نکته از آن جهت اهمیت دارد که ببینیم کشور ما در این حیطه علمی تا چه حد پیشرفت داشته و تا چه اندازه به این تکنولوژی در عرصه‌های مختلف علمی و زندگی ورود کرده است تا از عرصه رقابت کشورهای جهان که سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی را نیز در این حوزه کرده‌اند، غافل نشویم و باز نمانیم.

علیرضا هاشمی گلپایگانی، استادیار دانشگاه صنعتی امیرکبیر درباره شرایط لازم برای پیشرفت علمی در حوزه هوش مصنوعی، اظهار کرد: دولت باید شرایط را طوری فراهم کند که بخش‌های خصوصی و سرمایه‌گذاری بتوانند در قالب مشخصی در زمینه هوش مصنوعی ورود پیدا کنند تا تولید این محصولات منجر به ارزش افزوده‌ای شود که هم کل کشور از مزایای هوش مصنوعی، نتایج و ابزارهای مبتنی بر آن استفاده کند و هم افرادی که در این زمینه کار می‌کنند، از نظر اقتصادی تأمین شوند.

 

وی اصلی‌ترین راه پیشرفت در این زمینه را ورود استارتاپ‌ها و شرکت‌های دانش‌بنیان دانست و گفت: وقتی استارتاپ‌ها تشویق می‌شوند، دانشجویان سعی می‌کنند مباحث نظری ارائه شده در دانشگاه‌ها و مراکز تحقیقاتی را به محصول تبدیل کنند.
به گفته هاشمی گلپایگانی، شرکت‌های دانش‌بنیان نیز باید کارهایی را که در دانشگاه‌ها به صورت آکادمیک انجام می‌شود در قالب پایان‌نامه، سمینارها و گزارش‌های فنی در دسترس داشته باشند و با خلاقیت خود، در موضوعات مختلف و احتیاجات جامعه آن‌ها را به محصول تبدیل کنند.

وی با اشاره به اینکه هنوز از لحاظ کمیت و کیفیت محصولات حوزه هوش مصنوعی، تا نقطه مطلوب خیلی فاصله داریم، گفت: با سیاست‌های اعمال شده و نوع حمایت‌ها و امتیازاتی که به سرمایه‌گذاران این حوزه‌ها می‌دهند، می‌توانیم شاهد پیشرفت‌های بیشتری باشیم.

این استاد دانشگاه هشدار داد: اگر به تولید محصول توجه نشود و نخبگان نتوانند حداقل منافع مورد نظرشان را بدست آورند، طبیعتاً به مهاجرت روی خواهند آورد؛ این‌که ما سرمایه‌گذاری کنیم، ولی کشورهای رقیب از آن بهره‌برداری کنند، ضربه بزرگی برای کشور محسوب می‌شود.

هاشمی گلپایگانی در ادامه روند پیشرفت هوش مصنوعی در ایران را مثبت ارزیابی کرد و شرط پیشرفت کشور در این حوزه را وجود افراد علاقه‌مند به تحصیل در این حوزه و وجود عوامل تسهیلگر دانست.

وی درباره این‌که آیا هوش مصنوعی می‌تواند جایگزین انسان شود، گفت: قدرت خلاقیت و خلق راه حل‌ها و عکس‌العمل‌های جدید حتماً از طریق انسان امکان‌پذیر است. اساس تکنیک‌های هوش مصنوعی استفاده از تجربیات گذشته است و در بحث مربوط به شرایط و رویدادهای جدید کارایی‌اش قوی نیست؛ اگر شکل جدیدی از مساله را دریافت کند، در اغلب اوقات دچار خطای فاحش می‌شود.

هاشمی گلپایگانی تصریح کرد: بنابراین هوش مصنوعی صرفاً در کارهای تکراری استفاده می‌شود و در کارهای خلاقانه و کارهایی که نیاز به نوآوری دارند، مثل تشخیص یک موقعیت جدید یا یک بیماری نمی‌تواند جایگزین صددرصد انسان باشد؛ اما باعث می‌شود انسان به سمت کارهای فکری‌تر و خلاقانه‌تر سوق داده شود و قدرت تفکر و خلاقیت خود را بیشتر کند.
وی در پایان ضمن بیان مزایای هوش مصنوعی به تبعات آن نیز اشاره کرد وگفت: تهدیدهای متنوعی در فضای سایبر در حال وقوع است؛ هر چقدر هوش مصنوعی پیش‌تر برود، این تهدیدها پیچیده‌تر می‌شود؛ مثلاً پیدا کردن حفره‌های امنیتی در سرویس‌های الکترونیک بانک‌ها، بیمه‌ها و نظایر آن با هوش مصنوعی خیلی سریع‌تر انجام می‌شود، همچنین ساختن سلاح‌های هوشمند گرچه ممکن است از جنبه دفاع ملی مزیت‌های زیادی داشته باشد، ولی همین قدر هم می‌تواند در اختیار تروریست‌ها باشد و از طریق آن‌ها بتوانند اقدامات تروریستی انجام دهند.

 

منبع خبر: مدیر اینفو

محصول از دل شرکت دانش بنیان بیرون می‌آید نه دانشگاه

محصول از دل شرکت دانش بنیان بیرون می‌آید نه دانشگاه

سورنا ستاری معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری اظهار کرد: متنوع‌ترین اقتصاد منطقه از آن ایران است و دلیل آن تحریم ۴۰ ساله است؛ در شرایط تحریم رشد خوبی داشته ایم و حوزه‌هایی که با دولت کار می‌کنند تقاضایی ۱۰ برابر داشته اند.
وی با اشاره به اینکه در حوزه‌های مختلف نفت و گاز و نیروگاهی موفقیت‌های بسیاری را شاهد بودیم، ادامه داد: دور زدن تحریم به معنی واردات نیست بلکه معنای آن نوآوری است، در معاونت علمی هم امسال بیش از هرچیزی به تحریم توجه کرده ایم و به کمک شرکت‌های دانش بنیان به دنبال ایجاد محصولات جدید هستیم.
ستاری با اشاره به واردات دارو از کشور بیان کرد: یکی از اهداف ما برای سال‌های آینده کاهش واردات دارو است و به دنبال این هستیم که در حوزه دامی و بیوتکنولوژی وارد عمل شویم.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری تصریح کرد: محصول از دل شرکت دانش بنیان بیرون می‌آید نه دانشگاه، عدد قابل توجهی از فروش دانشگاه‌ها باید از طریق فروش محصولات مختلف تامین شود در هیچ کجای دنیا دانشگاه خودرو تولید نمی‌کند بلکه آن شرکتی که توسط فارغ التحصیلان ایجاد شده لین تولید می‌شود.
وی با اشاره به اینکه ارتباط میان صنعت و دانشگاه رشد داشته است، گفت: اطراف دانشگاه‌ها کارخانه‌های نوآوری و مراکز فناور تشکیل شده اند و این همان اکوسیستمی است که اگر ما به دنبال نگه داشتن جوانان در کشور هستیم باید آن را ایجاد کنیم.
ستاری ادامه داد: افزایش تعداد شرکت‌های دانش بنیان و فروش ۹۰ هزار میلیاردی به دلیل ارتباط میان صنعت و دانشگاه است و بر این اساس هیچگاه فکر نمی‌کردم روزی شرکت‌های چند هزار میلیارد تومانی داشته باشیم، اما اکنون این اتفاق افتاده است.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری با اشاره به فرایند ثبت محصولات دانش بنیان گفت: محیط کسب و کار ما با مشکلاتی مواجه است و این موضوع به ساختار اقتصادی کشور مربوط می‌شود ما با مجوز مخالف هستیم و در معاونت هیچ مجوزی صادر نمیکنیم.
ستاری ادامه داد: هر فردی که بخواهد در عرصه دانش بنیان وارد شود می‌تواند از ۱۲۰ خدمت استفاده کند؛ روز اول آنقدر کوچک بودیم که نمی‌توانسنیم با بخش‌های دیگر رقابت کنیم اما بخشی تحت عنوان دانش بنیان ایجاد کردیم و بسیاری دوست دارند وارد این زیست بوم شوند ولی طبق قانون روی دانش بنیانی سخت گیری می‌کنیم و اینکه ایده و محصول متعلق به یک فرد باشد مهم است.
وی درباره ماهیت شرکت‌های خلاق اظهار کرد: این شرکت‌ها می‌توانند بخشی از خدمات ما را در بر بگیرند؛ اما حدود ۴ هزار شرکت دانش بنیان وجود دارد فروش آنها به ۹۰ هزار میلیارد تومان رسیده است.


۲ هزار شرکت از معافیت مالیاتی استفاده کردند

معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری درباره خدمات دانش بنیان گفت: معافیت‌های مالیاتی و گمرکی و بیمه‌ای جز این خدمات است سال گذشته بیش از ۲ هزار شرکت از معافیت مالیاتی استفاده کردند.
ستاری با اشاره به اینکه باید نهاد سازی مناسب صورت گیرد، تصریح کرد: وجود صندوق نوآوری و شکوفایی و صندوق‌های خطر پذیر به معنای رشد است چهار سال پیش کسی نمی‌دانست استارت‌آپ چیست، اما اکنون حرکت مناسبی ایجاد شده است؛ همه ما باید در صف مبارزه باشیم و مشکلات مختلف را برطرف کنیم.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری گفت: روزی که بحث ایجاد صندوق نوآوری و شکوفایی مطرح شد چند موضوع را مد نظر قرار دادیم و یکی از آن‌ها ارائه وام بود، اما لزوما استارت آپ‌ها با وام شکل نمی‌گیرند به همین دلیل از همان ابتدا گفتیم صندوق باید برای خود اکوسیستم مالی مناسب را بوجود آورد، اکوسیستمی که با بانک متفاوت است.
ستاری گفت: بانک از استارت آپ ضمانت می‌خواهد، اما جوان فناور که زمین و سوله نداشت بنابراین سازوکار مناسب ضمانتی را در صندوق نوآوری و شکوفایی بوجود آوردیم.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری درباره عملکرد حمایت صندوق نوآوری و شکوفایی اظهار کرد: تعامل صندوق با بانک‌ها یکی از برنامه‌های مهم است و البته بانک‌ها هم پیشرفت خوبی داشته اند؛ تراکنش مالی بانک‌ها در طول یک سال ۲۰ برابر شده است و دلیل آن برنامه‌های هوشمندی بوده که توسط جوانان ایجاد شده است و اکنون بانک‌ها درحال سرمایه گذاری روی جوانان هستند.
وی ادامه داد: حدود ۴ ماه پیش شرکت اوبر آمریکا سرمایه گذاری چند صد میلیاردی انجام داد درحالی شرکت ایرانی مانند اوبر روزی یک میلیون سفر در تهران انجام می‌دهد.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری تصریح کرد: یک بشکه نفت ۱۵۰ کیلویی ۵۰ دلار فروخته می‌شود درحالی که چند گرم داروی بیوتکنولوژی صد‌ها دلار فروخته می‌شود و این به معنای پیشرفت است.

مادامی که به پول فرد نگاه کنیم پیشرفت نداریم

وی گفت: باید فرهنگ عمومی مناسب ایجاد شود چراکه همه چیز متعلق به دولت نیست تا زمانی که به پول توی جیب افراد نگاه کنیم پیشرفت نخواهیم داشت بنابراین فرهنگ مناسب سبب رشد می‌شود.
ستاری با اشاره به وامی که بانک‌ها به شرکت‌های دانش بنیان داده اند، بیان کرد: سال گذشته وام تعلق گرفته به شرکت‌های دانش بنیان قابل توجه بود و در مقابل موفقیت‌های ما بسیار بیشتر از مشکلاتمان بوده است.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری گفت: امسال روی حوزه‌های تحریمی سرمایه گذاری کرده‌ایم؛ شرکت‌های دانش بنیان معافیت‌های مختلفی دارند و به دنبال توسعه نواحی نوآوری و کارخانه‌های نوآوری هستیم.
وی با اشاره به تسهیلات شتاب‌دهنده‌ها بیان کرد: امسال تسهیلات خوبی به شتاب‌دهنده‌ها می‌دهیم و از ابتدای امسال این تسهیلات ایجاد شدند.

بازیگران اقتصاد سنتی از جوانان شکست می‌خورند

معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری تصریح کرد: مشکلات زیادی وجود دارند، اما برای حل مشکل شرکت‌های ایرانی کار‌های زیادی کرده ایم ایران کشوری وارداتچی بوده است و ازبین بردن اقتصاد سنتی نیاز به فرهنگ مناسب دارد بازیگران اقتصاد سنتی باید بدانند که حتما از جوانان می‌خورند.
ستاری گفت: بازیگران سنتی باید وارد میدان شوند و شرکت‌های جوانان را بخرند و به آنها کمک کنند، زیرا در غیر اینصورت اقتصاد کشور رشد نخواهد داشت.

۲ هزار ایده جدید در اختیار شتاب‌دهنده‌ها

معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری با بیان اینکه بیش از ۲ هزار ایده را در اختیار شتاب‌دهنده‌ها قرار داده‌ایم گفت: تهران پتانسیل خوبی دارد و جوانان و دانشگاه‌ها می‌توانند سیمای ایران را تغیر دهند آنچه مهم است جوان کا آفرینی که ایده را به اقتصاد تبدیل می‌کند مهم است.
ستاری ادامه داد: در حوزه سلامت دیجیتال، ورزش، حوزه شهری مانند پسماند کار کرده ایم در تمام حوزه‌ها ایده وجود دارد و این ایده‌ها بر اساس تجربه جهانی است.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری تصریح کرد: ایده مهم نیست فردی که حاضر است برای ایده خود سختی بکشد مهم است در اقتصاد دانش بنیان راجع به آدم‌ها صحبت می‌کنیم.

برای فعالیت پیام رسان داخلی محدودیت ایجاد می‌کنیم

وی گفت: جلوی پیام رسان داخلی خود را می‌گیریم، اما یک پیام رسان سر خود را پایین می‌اندازد و کار می‌کند برای پیام رسان داخلی محدودیت ایجاد می‌کنیم، اما برای تلگرام خیر، پیام رسان داخلی اگر فکر کند با پول دولت بالا می‌آید اشتباه کرده است با حمایت دولتی آنها شکل نمی‌گیرند بلکه به کمک بخش خصوصی موفق می‌شوند تمام بیزینس‌های دولتی روزی زمین می‌خورند.
ستاری با بیان اینکه اکوسیستم مناسب پیام رسان داخلی وجود نداشت، گفت: جوانانی نداشتیم که بتوانند پیام رسان‌ها را ایجاد کنند و اکنون دیگر وقت آن نیست و پیام رسان‌های خارجی هم درحال ازبین رفتن هستند اگر امروز روی حوزه‌های جدید کار کنیم موفق خواهیم شد.
معاون علمی و فناوری ریاست جمهوری تصریح کرد: باید روی استارت‌آپ بیوتیک کار کنیم و شرکت‌های فوق العاده‌ای در این حوزه داریم، درست است که استارت آپ خدمات بازاری مناسب را ایجاد می‌کنند، اما حرکت به سمت حوزه‌های دیگر هم مهم است.
وی گفت: آموزش تا لحظه مرگ است و این ارتباطی است که جوانان استارت آپی توانستند با تمام کشور ایجاد کنند، مبارزه ما آغاز شده است و در آن موفق خواهیم شد.

باید رویکرد کشور از حوزه نفتی به سمت دانش بنیان تغییر پیدا کند

باید رویکرد کشور از حوزه نفتی به سمت دانش بنیان تغییر پیدا کند

معاون علمی و فناوری رییس جمهور عنوان کرد: معمولاً در اقتصاد نفتی هیچ احترامی برای کار آفرین قائل نیستند و باید رویکرد کشور از حوزه نفتی به سمت کارآفرینی و دانش بنیانی تغییر پیدا کند.
دکتر سورنا ستاری در حاشیه سفر به استان کرمان و در دیدار با نماینده ولی فقیه در استان و امام جمعه شهر کرمان از اهمیت اقتصاد دانش بنیان سخن به میان آورد و گفت: به دنبال تغییر پارادایم اقتصادی از منابع زیرزمینی به سمت نیروی انسانی هستیم.
وی با اشاره به نیروی انسانی خوب و فنی موجود در کشور، با بیان این مطلب که نیروهای جوان می‌توانند محور توسعه کشور باشند، اظهار کرد: همواره در این دولت معتقد بودیم و هستیم که جهت‌گیری دانشگاه‌های کشور باید به سمت خلاقیت و نو آوری سوق پیدا کرده تا بتوانیم با این رویکرد مشکلات مردم و جامعه را حل کنیم.
معاون علمی و فناوری رئیس جمهور عنوان کرد: معتقدیم این نسل جدید از کارآفرینان که وارد بازار کار شده‌اند، می‌توانند با رشدی که دارند به شرکت‌های بزرگ کشور تبدیل شوند و در آینده نزدیک این رشد و بالندگی را مردم کشور به خوبی احساس خواهند کرد.
وی با اشاره به وجود بزرگترین شرکت‌های استارت آپ منطقه در جمهوری اسلامی ایران تصریح کرد: پایه توسعه شرکت‌های استارت آپ افراد خلاق و باپشتکار است که خوشبختانه این تعداد افراد در کشور کم نیستند فقط باید به آنها جهت و سو داده شود.

معاون علمی و فناوری رئیس جمهور بیان کرد:

ستاری عنوان کرد: ۴۲۰۰ شرکت دانش بنیان و ۶۰۰۰ استارت آپ در کشور فعال هستند که فروش ۶۰ هزار میلیارد تومانی در سال ۹۶ و ۸۰ هزار میلیارد تومانی در سال ۹۷ حاصل فعالیت کسب و کارهای استارت آپی این شرکت‌ها بوده است.
وی با بیان این مطلب که نسل کارآفرین ما به مرور در حال بزرگ شدن هستند، اظهار کرد: معتدیم اقتصاد دانش بنیان جهت گیری جدیدی در برابر اقتصاد نفتی را دارد که این اقتصاد دانش بنیان در همه بخش‌ها کشاورزی، صنعت و … می‌تواند تحولات زیادی را در کشور ایجاد کند.
معاون علمی و فناوری رئیس جمهور با بیان این مطلب که می‌توان مشکل اشتغال را با توسعه کارآفرینی برطرف کرد، خاطر نشان کرد: جوانان در یک شرکت دانش بنیان می‌توانند برای چندین نفر اشتغال زایی کنند.
وی بر لزوم ترویج فرهنگ کارآفرینی در جامعه تاکید و عنوان کرد: گزارشات و بازدیدهای امروز از چند شرکت دانش بنیان نشان داد که استان کرمان در ایجاد شرکت‌های دانش بنیان به خوبی گام برداشته و با توجه به اینکه بچه‌های کویر جوانانی سخت کوشی هستند، می‌تواند با رونق این فکر و هوش و سخت کوشی در پارک‌های علم و فناوری و صندوق پژوهش و فناوری، استان کرمان را نقطه مطلوب رساند.
با اقتصاد نفتی و پول، ادای فعالیت‌های اقتصادی مدرن را در می‌آوریم
ستاری همچنین در شورای اقتصاد مقاومتی استان کرمان با محوریت شرکت‌های دانش بنیان گفت: ۶ هزار استارت آپ در کشور داریم که حدود ۸۰ هزار میلیارد تومان درآمد حاصل از آنهاست.

معاون علمی و فناوری رییس جمهور با بیان این مطلب که تحصیلات عالی باید در جهت رونق کارآفرینی و نوآوری باشد در غیر این صورت بی فایده خواهد بود، ادامه داد: کشورهای که منابع زیرزمینی ندارند توسعه یافته‌تر از کشورهایی بوده که دارای منابع زیرزمینی هستند.
وی با تاکید برآنکه آنچه که در اقتصاد دانش بنیان مطرح می‌باشد، ایجاد شرایط اکوسیستمی است، به انتقاد از مدیران استانی در حمایت از شرکت‌های دانش بنیان و کارآفرینان پرداخت و تصریح کرد: شاهدیم یک کارآفرین زمینه اشتغال ۳۰۰ نفر را در استان فراهم کرده و چراغ ۳۰۰ خانه را روشن می‌کند، اما به دلایل مختلف دچار مشکل شده و هیچ حمایتی از سوی استان نشده و همان کارآفرین مجبور به تعدیل نیروهای خود شده و اکنون ۱۰۰ نفر در شرکت او کار می‌کنند. وقتی شما در استان به شرکتی که در کرمان است، رحم نمی‌کنید، انتظار دارید من از تهران به کمک آن‌ها بیایم.
ستاری عنوان کرد: آنچه چیزی که مهم است مفهوم اکوسیستم را بفهمیم. اگر می‌خواهید بچه‌هایتان در استان بمانند و کار کنند باید مورد حمایت قرار گیرند و جوانان استان هستند که باید مشکلات استان را حل کنند.
وی ادامه داد: در دانشگاها بین اساتیدی که مغز دانش و کارآفرینی کار می‌کند با اساتید دیگر فرق باشد، لذا همانطور که می‌بینیم دانشگاه‌های موفق دنیا دانشجوی زیادی ندارند اما از سوی دیگر پایه گذاری خوبی دارند.
معاون علمی و فناوری رییس جمهور با اشاره به اینکه ما در زبان IT رتبه نهم دنیا را داریم اما از لحاظ جمعیت در رتبه شانزدهم جهان قرار داریم، اظهار کرد: شهر هوشمند شهری است که راه تهران را (به فروش زمین روی نیاورده است) نرفته باشد. شهری هوشمندی است که مردم هر روز یک مورد جدید در آن یاد بگیرند. در آینده آموزش تا لحظه مرگ اتفاق می‌افتد و در آینده شهرهایی در دنیا مهم هستند که هوشمند باشند و یک موضوع برای آموزش داشته باشند.

نقش دیپلماسی علم و فناوری در حل برخی از چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان (بخش اول)

نقش دیپلماسی علم و فناوری در حل برخی از چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان (بخش اول)

 

 

نیاز به دیپلماسی به‌عنوان «نظامی اطلاعاتی» امری اجتناب‌ناپذیر است که به‌صورت تخصصی در حل چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان و حرکت کشور به سمت اقتصاد مقاومتی، به دیپلماسی علم و فناوری تغییر مفهوم می‌دهد.

 

مقدمه

با گسترش پدیده جهانی‌شدن و روشن شدن تدریجی سهم دوجانبه علم و فناوری و سیاست خارجی در ارتقاء و توسعه یکدیگر، گرایش فزاینده‌ای برای همگرایی فضای علم و فناوری باسیاست خارجه به وجود آمد.

همان‌طور که می‌دانیم سیاست خارجی، خود به‌طور فزاینده‌ای با چالش‌هایی با مؤلفه‌های علمی مواجه است. به‌عنوان نمونه می‌توان معاهدات کاهش تغییرات آب و هوایی و مبارزه با بیماری‌های عفونی که نیاز به همکاری بین جوامع علمی و سیاست خارجی را دارد نام برد. در این زمینه نیز جوامع علمی به‌صورت رو به رشدی در علایق و شیوه‌های پژوهشی خود، بین‌المللی شده و به ماهیت جهانی تولید علم و اهمیت تبادل با خبرگان سایر کشورها واقف گشته‌اند.

با مقدمه‌ای که بیان شد نیاز به دیپلماسی به‌عنوان «نظامی اطلاعاتی» امری اجتناب‌ناپذیر است که به‌صورت تخصصی در حل چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان و حرکت کشور به سمت اقتصاد مقاومتی، به دیپلماسی علم و فناوری تغییر مفهوم می‌دهد.

 

منظور از دیپلماسی چیست؟

همان‌طور که از مطالعات بین‌المللی برمی‌آید، تحلیل اقدامات یک دولت در قبال محیط خارجی و شرایط داخلی مؤثر در تعیین اقدامات مزبور را سیاست خارجی می‌نامند. سیاست خارجی به معنی دنبال کردن هدف‌های کشور در محیط بین‌المللی و در رابطه با جامعه‌ها، دولت‌ها و کشورهای دیگر است. سیاست خارجی، راهنمای موضع‌گیری در جهان است و مجموعه‌ای از اهداف بین‌المللی و راه‌های رسیدن به آن‌ها را شامل می‌شود. سیاست‌های خارجی کشورهای مختلف، باهم متفاوت بوده و سیاست خارجی یک کشور نیز در طی زمان، تغییر می‌کند.

ازاین‌رو درحالی‌که سیاست خارجی دربرگیرنده اهداف است، دیپلماسی نیز ابزار و سازوکاری برای دستیابی به آن اهداف محسوب می‌شود. بدین ترتیب اقتصاد، تبلیغات، نیروی نظامی، فرهنگ و ایدئولوژی نیز از دیگر ابزارهای سیاست خارجی به شمار می‌آیند. به‌بیان‌دیگر دیپلماسی ازجمله ابزارهای اجرای سیاست خارجی به‌حساب می‌آید.

دیپلماسی از مفاهیمی است که تعاریف متعددی برای آن ارائه‌شده است اما عمدتاً به هدایت روابط بین‌المللی، از طریق دیدار و گفت‌وگوهای دیپلمات‌های رسمی اشاره دارد.

دیپلماسی در معنای سنتی آن اساساً شامل تعاملاتی است که بین حکومت‌ها و دولت‌ها جریان می‌یابد. مجریان دیپلماسی سنتی از طریق رابطه با نمایندگان رسمی دولت‌های خارجی می‌کوشند تا منافع ملی کشور خود را که در چارچوب اهداف راهبردی دولت متبوعشان که در امور بین‌المللی صورت‌بندی شده است، تأمین نمایند.

هانس جی. مورگنتا نظریه‌پرداز آمریکایی آلمانی‌تبار و استاد روابط بین‌الملل و علوم سیاسی که وی را پدر علم سیاست خارجی در نیمه دوم قرن بیستم خوانده‌اند، دیپلماسی را «هنر مرتبط ساختن عناصر قدرت ملی به مؤثرترین شکل با آن گروه از ویژگی‌های شرایط بین‌المللی می‌داند که مستقیماً به منافع ملی مربوط می‌شوند.» از دیدگاه وی دیپلماسی که تدوین و اجرای سیاست خارجی کشور را در همه سطوح بر عهده دارد، مغز متفکر قدرت ملی است. وی حتی کیفیت دیپلماسی را مهم‌ترین عامل قدرت ملی می‌داند که همه عوامل تعیین‌کننده قدرت ملی نظیر موقعیت جغرافیایی، خودکفایی در منابع و مواد خام، تولید صنعتی، آمادگی نظامی و جمعیت را به‌صورت مجموعه‌ای منسجم ترکیب می‌کند و به آن جهت و وزن می‌دهد. مورگنتا معتقد است که دیپلماسی چهار وظیفه اصلی را بر عهده دارد:

  1. تعیین اهداف یک کشور با توجه به قدرتی که به‌طور بالفعل و بالقوه در اختیار دارد.
  2. برآورده نمودن اهداف سایر دولت‌ها و قدرت بالفعل و بالقوه آن‌ها.
  3. تعیین میزان سازگاری این اهداف مختلف.
  4. به‌کارگیری ابزار مناسب برای دستیابی به اهداف خود.

با در نظر گرفتن رویکردی از منظر ارتباطات بین‌الملل نیز، می‌توان گفت که دیپلماسی عبارت است از «فن مدیریت تعامل با جهان خارج توسط دولت‌ها».

با توجه به تعاریف دیپلماسی، سه نکته دیگری نیز در این حوزه قابل‌توجه‌اند که عبارت‌اند از:

  1. دیپلماسی در امور مربوط به سیاست خارجی دولت است نه امور داخلی آن.
  2. دیپلماسی از طریق گفتگو و مذاکره یعنی از طریق مسالمت‌آمیز چهره می‌نماید و زور در آنجایی ندارد.
  3. دیپلماسی روشی است برای حصول نتیجه و هدف موردنظر.

گولیون دیپلماسی عمومی را علت و معلول نگاه‌ها و دیدگاه‌های عمومی که طراحی و اجرای سیاست خارجی را تحت‌الشعاع قرار می‌دهند معرفی می‌کند. ازاین‌رو همان‌طور که از مطالعات به دست می‌آید دیپلماسی عمومی فراتر از دیپلماسی سنتی و رسمی عمل می‌کند و مقایسه مؤلفه‌های اساسی این دو دیپلماسی بیانگر سه محور اساسی زیر است:

  1. دیپلماسی عمومی آشکار و علنی است درحالی‌که دیپلماسی رسمی و سنتی، پنهان و غیرعلنی است.
  2. مخاطبان دیپلماسی عمومی گروه‌های هدف خاص و یا عموم مردم جامعه در دل یک ملت دیگرند، در حل که دیپلماسی سنتی با رفتار و سیاست‌های دولت‌ها سروکار دارد.
  3. موضوعات دیپلماسی عمومی به رفتار و تمایلات عموم مردم در دیگر کشورها مربوط می‌شود، درحالی‌که دیپلماسی سنتی با رفتار و سیاست‌های دولت‌ها سروکار دارد.

بنابراین می‌توان گفت که دیپلماسی عمومی یک راهبرد ارتباطی ویژه و هدفمند است که روی نتایج کوتاه‌مدت و بلندمدت متمرکز است و درصدد ساخت یک تصویر مثبت از یک کشور نزد افکار عمومی خارجی است.

بنا به تعریف یادشده می‌توان منبع اساسی و مبنای دیپلماسی عمومی را آن چیزی دانست که جوزف نای با «مفهوم قدرت نرم»(soft power) ارائه می‌دهد. قدرت نرم ازنظر نای «شیوه‌ای جدید از اعمال قدرت در مقایسه با شیوه‌های سنتی است که موجب می‌شود یک کشور کاری کند تا کشورهای دیگر، همان چیزی را بخواهند که او می‌خواهد». وی این شیوه را «قدرت متقاعدکننده» نیز می‌خواند. با مطالعات انجام‌گرفته مشاهده می‌شود که همپوشانی منابع قدرت نرم و منابع دیپلماسی عمومی تا آنجاست که دیپلماسی عمومی درواقع برنامه‌ریزی راهبردی برای کاربرد قدرت نرم در راستای تأمین اهداف سیاست خارجی است. البته کوهن و نای در تعریف جایگاه این قدرت اساساً منابع قدرت را محدود به «دانش» می‌دانند.

تعریف دیپلماسی علم و فناوری:

دیپلماسی علمی مفهومی است که از بعد از جنگ جهانی دوم به‌طورجدی موردتوجه و استفاده قرار گرفت. در این دوره، دیپلماسی علمی بیشتر ناظر به همکاری‌های علمی بین آمریکا و شوروی سابق بود که در حوزه‌های مختلف بهداشت، هسته‌ای، هوا و فضا و خلاصه زمینه‌های علمی-فناوری انجام می‌گرفت. در شرایطی که تعاملات سیاسی بین کشورهای مختلف به بن‌بست رسیده بود، تعاملات و همکاری‌های حوزه‌های علم و فناوری می‌توانست یک ارتباط حداقلی بین این کشور‌ها برقرار کند. درواقع تحلیلگر‌ها به این نقطه رسیده بودند که علم و فناوری این ظرفیت و پتانسیل را دارد که بین بازیگران مختلف عرصه بین‌الملل، تعاملاتی پایدار برقرار کند.

در حقیقت اگر بخواهیم یک تعریف عملیاتی از دیپلماسی علمی ارائه دهیم، این می‌شود که شما از ابزار علم و فناوری برای پیشبرد سیاست خارجی استفاده کنید و از ظرفیت‌های دیپلماتیک برای نیاز‌ها و اهداف حوزه علم و فناوری بهره بگیرید. ارتباط بین علم و فناوری باسیاست خارجی، ارتباطی دوطرفه است که ازیک‌طرف علم و فناوری به دیپلماسی خدمت می‌کند و از طرفی دیگر دیپلماسی به علم و فناوری. هرقدر به جلو می‌رویم، می‌بینیم علم و فناوری در عرصه تحولات بین‌الملل دارد نقش جدی‌تری پیدا می‌کند. برای مثال از زمان جنگ جهانی دوم که بحث نظامی و اتمی مطرح شد و این مباحث اغلب دارای فناوری‌های پیچیده‌ای در حوزه‌های هوایی، هوافضا و… بودند و اندکی که به جلو‌تر می‌آییم، بیوتکنولوژی و ازاین‌دست مسائل مطرح شدند. در سال‌های اخیر نیز بحث فضای سایبر و مجازی مطرح و باعث بروز بسیاری از مسائل و دغدغه‌ها شده است. در حوزه اقتصاد نیز شاهد تأثیرگذاری فزاینده علم و فناوری هستیم. مطرح‌شدن مسئله اقتصاد دانش‌بنیان شاهدی است بر اثبات این ادعا. مجموعه این‌ها بازیگران عرصه بین‌الملل که‌‌ همان دولت‌ها باشند را دارد به سمت اینکه به علم و فناوری توجه بیشتر داشته باشند، سوق می‌دهد.

دیپلماسی علم فرآیندی است که در آن کشورها پیشرفت‌ها و علایقشان را که در زمینه‌های علمی بین‌المللی با استفاده از روش‌های علمی کسب کرده‌اند، نشان می‌دهند.

نینا فدوروف نیز دیپلماسی علم را این‌گونه تعریف می‌کند: دیپلماسی علم استفاده از همکاری‌های علمی میان کشورها برای مواجهه با مشکلات مشترکی است که بشریت در قرن 21 با آن مواجه بوده و ایجاد همکاری‌های سازنده بین‌المللی می‌باشد. (ادامه دارد…)

تصویر شماره1

 

نویسنده : بنفشه دین‌محمدی پژوهشگر حوزه مدیریت تکنولوژی

 

چالش‌ها و موانع پیش روی شرکت‌های دانش‌بنیان

چالش‌ها و موانع پیش روی شرکت‌های دانش‌بنیان

اگر به‌عنوان یک شرکت دانش‌بنیان به عرصه کسب‌وکار وارد می‌شویم، چالش‌های فراروی خود را بشناسیم.

 

مقدمه

مسلماً تولد هر پدیده‌ای دارای پیامدهای مثبت و منفی اجتناب‌ناپذیر است. اطلاع از پیامدهای منفی می‌تواند به برنامه‌ریزی برای مقابله یا کاهش صدمات ناشی از آن کمک نماید. شرکت‌های دانش‌بنیان به دلیل ماهیت دانش‌محور بودن و پویایی‌های رقابتی بازار و تغییر در نیازها و خواسته‌های مشتریان، نیازمند شناخت چالش‌های موجود در مسیر توسعه خود هستند؛ بنابراین برای گذار به اقتصاد دانش‌بنیان باید چالش‌ها و موانع پیش روی شرکت‌های دانش‌بنیان به‌خوبی شناسایی گردند. ازاین‌رو در این مجال به ارائه نظراتی قابل‌تأمل از اساتید و پژوهشگران حوزه مذکور خواهیم پرداخت.

 

چالش‌های اقتصاد دانش‌بنیان

 

باآنکه شرکت‌های دانش‌بنیان عامل ایجاد اقتصاددانشی پایدار و توسعه دانش بومی، در بسیاری از کشورها می‌باشند، اما این موسسه‌ها در ایران مطابق با چشم‌انداز 20 ساله کشور، ازلحاظ کمی و کیفی در وضعیت مطلوبی قرار نداشته و در مسیر توسعه خود دچار چالش‌هایی هستند.

معمار نژاد به انجام تحقیقات تطبیقی در مورد پیش‌نیازهای اقتصاد دانش‌بنیان پرداخته و به بررسی و مقایسه وضعیت آن‌ها در ایران و تعدادی از کشورهای درحال‌توسعه اهتمام ورزیده است. این نما گرها عبارت از نظام نوآوری، محیط کسب‌وکار، فناوری اطلاعات و ارتباطات و توسعه منابع انسانی می‌باشند. در این راستا با توجه به شکاف فاصله‌ای مشاهده‌شده ایران با سایر کشورهای درحال‌توسعه، وی بیان داشته است چنانچه به این نما گرها توجه نشود، به‌عنوان چالش‌های اقتصاد دانش‌بنیان ادامه حیات می‌دهند.

 

چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان

امانی تهران و احمد امینی شرکت‌های دانش‌بنیان دانشگاهی را موردبررسی قراردادند و چالش‌ها و تهدیدهایی را متصور شدند که عبارت‌اند از: “عدم وجود مدیریت مرکزی قوی برای برآورد توانایی طرح‌ها و محاسبات اقتصادی هر ایده، در بدو ورود و چرخه حیات می‌تواند منجر به افزایش غیرقابل‌تحمل درجه خطرپذیری گردد “، “ایجاد اختلال در فعالیت اساتید در دو عرصه هم‌زمان علمی-آموزشی و تجاری و همچنین امکان بروز تبعیض و نظام طبقاتی در اساتید “، “عدم وجود یک مجموعه مرکزی برای کنترل بودجه هزینه‌ها و نحوه تجمیع حساب‌ها منجر به عدم پاسخگویی شرکت‌ها به لحاظ بازده مالی می‌گردد “، “مشخص نبودن میزان سهم دانشگاه در تحقیقات، پژوهش‌ها و قراردادهای صنعتی و نیز عدم وجود سازوکار مناسب برای ارزش‌گذاری سرمایه‌های معنوی علمی، می‌تواند به بروز مناقشات میان محققین و دانشگاه بیانجامد ” و “توجه بیش‌ازحد به مقوله تولید دانش فنی موجب بروز اختلال در امر آموزش و انجام تحقیقات بنیادی در دانشگاه‌ها می‌گردد “.

قلی پور و همکاران به شناسایی چالش‌های فراروی شرکت‌های دانش‌بنیان موجود در پارک‌های علم و فناوری پرداخته و تعداد 59 چالش را شناسایی نمودند. نتایج به‌دست‌آمده از این تحقیق نشان داد که تعداد 19 چالش از بین این 59 چالش معرفی‌شده، دارای اثر نامطلوب بیشتری بر شرکت‌های موردمطالعه بوده و عبارت‌اند از:

“رکود صنعت و بازارهای داخلی “، “مشکلات اقتصادی کشور “، “سیاست‌های ناموزون حمایتی دولت “، “فرار مغزها و کمبود نیروی خبره و نوآور “، “ناکافی بودن حمایت مالی “، “نبود مرکز خدمات مشاوره‌ای کسب‌وکار در پارک “، “وجود رقابت پیچیده و متلاطم در بازارهای داخلی و خارجی “، “نبود تیم مدیریت حرفه‌ای و ارتباطات ضعیف بازار “، “نبود امنیت سرمایه‌گذاری بر ایده‌های شرکت برای سرمایه‌گذاران “، “تحقیقات بازاریابی ضعیف “، “قیمت‌گذاری نامناسب و غیرواقعی محصول و خدمت در بازار “، “نبود تمهیدات لازم در حوزه نوآوری و پرورش نیروی انسانی در شرکت “، “مسائل فردی و روان‌شناختی کارکنان شرکت‌ها (فرهنگ و مهارت)”، “وجود ریسک‌های فنی و تجاری در ارائه محصولات جدید “، “مشکلات ساختاری و مدیریتی کشور “، “نبود یک مجموعه مرکزی جهت کنترل بودجه‌ها و هزینه‌ها و نحوه تجمیع حساب‌های شرکت‌ها “، “وجود ناکافی تکنولوژی متناسب برای ظهور و توسعه محصول جدید “، قوانین سخت و دست و پاگیر دولتی برای شرکت‌ها در پارک ” و “موفقیت پایین پارک علم و فناوری از مأموریت اصلی خود در قبال شرکت‌ها “.

فخاری و همکاران نیز آثار تحریم‌های اقتصادی غرب را بر عملکرد شرکت‌های کوچک دانش‌بنیان کشور بررسی و با توجه به تحلیل‌هایی که انجام داده‌اند، در این حوزه تعداد 14 شاخص به‌عنوان تأثیرات منفی تحریم بر تداوم و توسعه فعالیت‌های آن‌ها را استخراج نموده‌اند که شامل دودسته‌اند.

دسته اول، شاخص‌هایی هستند که به‌صورت مستقیم عملکرد شرکت‌های دانش‌بنیان را تحت تأثیر قرار می‌دهند و عبارت‌اند از: “محدودیت دسترسی به تجهیزات مرغوب، ابزار خاص پژوهشی و آزمایشگاهی، قطعات و مواد اولیه موردنیاز “، “فلج شدن سیستم بانکی کشور و مشکل شدن مراودات مالی بین‌المللی “، “مشکل صادرات محصولات فناورانه و از دست دادن بازارهای صادراتی برای برخی از این شرکت‌ها “، “افزایش ریسک سرمایه‌گذاران در فناوری‌های بومی‌شده توسط این شرکت‌ها “، “نوسانات نرخ ارز، تورم و بی‌ثباتی‌های اقتصادی، عدم امکان برنامه‌ریزی و غیرقابل‌پیش‌بینی بودن آینده “، “تثبیت مسیرهای غیررسمی ورود کالا نظیر واردات باواسطه، بازار سیاه بین‌المللی و اقتصاد حواله‌ای ” و “محدودیت در فرآیندهای انتقال فناوری، ارتباطات تجاری و همکاری با شرکت‌های بزرگ صاحب فناوری و مراکز علمی در جهان “.

دسته دوم، شاخص‌هایی هستند که به‌صورت غیرمستقیم و یا با تشدید مشکلات ساختاری موجود، عملکرد شرکت‌های دانش‌بنیان را تحت تأثیر قرار می‌دهند و از آن جمله عبارت‌اند از: “کاهش درآمدهای دولت و درنتیجه کاهش بودجه‌های پژوهشی و محدود شدن حمایت‌های دولتی “، “بالا بودن نرخ بهره وام‌های بانکی در کشور به دلیل تشدید تورم در شرایط تحریم “، “ازدیاد متناوب فشارهای ناشی از تحریم و تغییر مکرر سیاست‌های اقتصادی واداری دولتی جهت تقابل با این مشکلات “، “آمار سازی‌ها جهت عاری جلوه دادن شرایط اقتصادی و عدم دسترسی شرکت‌های دانش‌بنیان به اطلاعات صحیح “، “رکود صنعت و کاهش رونق بازار داخل و درنتیجه مشکلات متعدد فروش و بازاریابی و به دنبال آن مشکلات مالی برای این شرکت‌های نوپا “، “حادتر شدن معضل واسطه‌گری و دلالی در شرایط تحریم به دلیل بی‌ثباتی اقتصادی و گرایش سرمایه‌ها از فن آفرینی به دلالی “، “سلب انگیزه از فن آفرینان به دلیل تشدید مشکلات “.

 

نتیجه کلام

شرکت‌های دانش‌بنیان به‌عنوان یک مرکز تولید، توزیع و کاربرد دانش و محرک رشد اقتصادی، نیاز دارند تا فرآیندهای خلق، ایجاد دانش، اشاعه و کاربرد عملی در آن‌ها ارزیابی و در صورت لزوم بهینه گردند. به‌خصوص نیاز است چالش‌های فراروی این شرکت‌ها شناسایی شوند تا بتوان راهکارهای موردنیاز برای رفع و یا کاهش اثر این چالش‌ها ارائه نمود تا ان‌شاءالله به سطح مطلوبی از توسعه دانش‌بنیان در قالب اقتصاد دانش‌بنیان دست‌یابیم.

 

منابع

  1. معمار نژاد عباس. “اقتصاد دانش‌بنیان: الزامات، نما گرها، موقعیت ایران، چالش‌ها و راهکارها “. فصلنامه اقتصاد و تجارت نوین. شماره 1. تابستان 1384.
  2. امانی تهران محمد، احمد امینی زهرا. “تحلیل افق چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان دانشگاهی و راهکارهای پیشگیرانه “. نشریه علمی ترویجی مطالعات در دنیای رنگ. 1390.
  3. قلی پور مجتبی، وحدت نژاد محمدعلی، اولیاء محمد صالح، خادمی زارع حسن. “شناسایی و اولویت‌بندی چالش‌های شرکت‌های دانش‌بنیان با استفاده از روش شبکه عصبی مصنوعی. 1394.

 

نویسنده : بنفشه دين محمدي آذري پژوهشگر حوزه مدیریت

 

 

رشد به سبک دانشگاهی؛ همه چیز در مورد مراکز رشد

رشد به سبک دانشگاهی؛ همه چیز در مورد مراکز رشد

 

 

اگر شما از آن دسته از افرادی هستید که ایده و طرح خلاق و نوآوری را برای

راه‌اندازی یک کسب‌وکار در سردارید ولی دغدغه اصلی شما تأمین مالی و

حمایت است، مراکز رشد و انکوباتورها شرایط خوب و مناسبی را برای ایجاد

و رشد و توسعه کسب‌وکارتان در اختیار شما قرار می‌دهند.

 

نوآوری و کارآفرینی به‌عنوان مؤلفه‌های اساسی توسعه اقتصادی مبتنی بر دانایی محسوب می‌شوند. شرکت‌های کوچک و متوسط فناور با تکنولوژی پیشرفته، نقش بسیار مؤثری در رونق اقتصادی، توسعه فناوری و به‌تبع آن کارآفرینی دارند. به دلیل ابهام در شناخت و تعریف جامع از بازار یا محصول در اقتصاد مبتنی بر دانایی، محصولات تولیدشده در این رویکرد جدید اقتصادی با پیچیدگی‌ها و عدم اطمینان‌های فراوانی مواجه هستند. به همین دلیل درطي دهه‌هاي اخير، برنامه‌هاي متنوعي از سوي دولت‌ها براي حمايت از شركت‌هاي كوچك و تداوم بقاي آن‌ها طراحي و اجراشده است. بنابراین ایجاد و توسعه این شرکت‌ها درگرو ایجاد زیرساخت‌های لازم برای کاهش خطرپذیری آن‌ها در دوران شروع فعالیت خود می‌باشد.

یکی از این زیرساخت‌ها، مراکز رشد واحدهای فناوری یا انکوباتورها هستند. مرکز رشد واحدهای فناوری برای کارآفرینان و واحدهای کوچک و نوپا که با تکیه‌بر علم، تخصص و فناوری دارای ایده‌های قابل تجاری شدن هستند، مشاوره‌های ضروری و نیز خدمات و تجهیزات مناسب را برای رشد و ارتقای آن‌ها ارائه می‌دهند و آن‌ها را برای حضور مستقل و مؤثر درصحنه فناوری آماده می‌نماید. همچنین واحدهای فناوری نوپا طی دوره حضور در مرکز رشد، با استفاده از دستاوردهای تحقیقاتی، به‌منظور دستیابی به دانش فنی و آمادگی برای تولید محصول یا خدمات، تلاش خواهند کرد.

 

تاریخچه مراکز رشد:

تأسیس اولین مرکز رشد جهان به سال ۱۹۵۹ میلادی در نیویورک برمی‌گردد. در این سال ژوزف مانسکو، تاجر آمریکایی با خرید یک ساختمان بزرگ قدیمی تصمیم داشت آن را پس از تعمیر، به یک مستأجر اجاره دهد، اما متوجه شد که این ساختمان بزرگ‌تر از آن است که یک مستأجر به‌تنهایی از عهده هزینه‌های آن برآید. لذا تصمیم گرفت که آن را به مستأجران متعددی اجاره دهد تا بتواند از این طریق درآمدزایی نماید. مانسکو بعد از یک سال، ۲۰ تا ۳۰ مستأجر داشت که حدوداً ده هزار مترمربع از فضای مجموعه را اجاره نموده بودند. این مرکز هنوز هم فعال است و با نام مرکز صنعتی باتاویا (Batavia) شناخته می‌شود و حدوداً هزار نفر در آن به کار مشغول‌اند.

اما ايده اصلي مراکز رشد و شکل‌گيري انکوباتورها (incubators) به دوران رکود اقتصادي آمريکا در دهه 1970 بازمی‌گردد که بسياري از شرکت‌هاي بزرگ کارکنان خود را برکنار مي‌نمودند. دولت آمريکا به‌منظور مقابله با بحران بيکاري موضوع ايجاد زیر ساختارهایی جهت ايجاد مؤسسات و شرکت‌هاي کوچک را در برنامه خود قرار داد و مرکز رشد را در زمينه‌هاي مختلف تأسیس نمود. بنابراین هدف اصلي تأسیس مراکز رشد و شکل‌گيري انکوباتورها در دنيا؛ تهيه بستر مناسب جهت افزايش ضريب موفقيت و کاهش ريسک واحدهاي نوپا و حمايت از کارآفرينان فاقد سرمايه و تجربه لازم در حيطه فناوري و شيوه‌هاي تجاري‌سازي ايده‌ها مي‌باشد.

 

تعریف مركز رشد:

مركز رشد یا انكوباتور، آن‌گونه كه در فرهنگ لغت آمده به معناى ماشين جوجه‌کشی، گرم‌خانه، يا دستگاه نگهدارى نوزادان نارس است. اين واژه از مصدر “to incubate” گرفته‌شده است كه بر مفاهيم تكثير كردن، كشت دادن، رشد كردن و تكوين يافتن دلالت دارد. در ادبيات كارآفرينى، مراکز رشد براى ایجاد، توسعه و رشد كسب‌و‌كارهاى كوچك و دانش‌بنیان تأسيس مى‌شوند. مرکز رشد فضاى ادارى، فنى و آزمايشگاهى همراه با خدمات حمايتى با حداقل هزينه را براى شركت‌هاى نوپا فراهم مى‌كند و هم‌چنين شبكه‌سازى و برخى خدمات جانبى را براى آن‌ها تأمین مي‌نمايد. درواقع مراکز رشد ارائه‌کننده فضا، خدمات حمايتى و تجهيزات مشترك براى شركت‌هاى كارآفرين هستند تا بتوانند كارآفرينان و شركت‌هاى كوچك را در ايجاد و توسعه مؤسسات خودیاری نمايند.

مراکز رشد معمولاً “در كنار يك مركز تحقيقاتى يا دانشگاهى كه خدمات پشتيبانى (اعم از فنى يا غير فنى) را براى تبديل (يا پرورش) يك نوآورى يا يك اختراع به يك شركت صنعتى ارائه مى‌كند، تأسيس مى‌شوند. در سرتاسر جهان اين نكته پذیرفته‌شده است كه مراكز رشد ابزارهاى مطمئنى براى تبديل نوآوري‌ها و دستاوردهاى تحقيقاتى به محصولات و نيز ترغيب كارآفرينى و توسعه تكنولوژيك به‌ویژه در حوزه فناوري‌هاى پيشرفته هستند.

یک مرکز رشد باید دارای ویژگی‌های زیر باشد:

  • مستقر در يك پارك علمى و فناورى يا نزديك به ساير مراكز علم و فناورى
  • داراى حوزه ستادی كوچك و مديريت باتجربه
  • داراى ارتباط علمى با مجامع تخصصى
  • داراى فضاهاى انعطاف‌پذير قابل‌واگذاری به‌صورت اجاره
  • داراى توان تدارك امكانات و خدمات باارزش افزوده بالا

بنابراین؛ با توجه به شرايط و خصوصيات مخاطبين مرکز رشد كه غالباً افراد حقيقي و حقوقي صاحب ايده يا  کسب‌وکارهای دانش‌بنيان در رشته‌ها و زمينه‌هاي گوناگون مي‌باشند و داراي وضعيت و شرايط عمومي (نيازمند فضاي اداري استقرار، خدمات و مشاوره‌هاي عمومي کسب‌وکار و …) نسبتاً مشابهي مي‌باشند، لذا در طراحي اجزاي یک مركز رشد مي‌بايست ويژگي‌هاي عمومي يك فضاي تسهيل‌كننده كسب‌وكار همچون انعطاف‌پذيري، دسترسي آسان و سريع به زيرساخت‌هاي اطلاعاتي و ارتباطي، خدمات و مشاوره‌هاي عمومي با نرخ دسترسي بالا، هم‌افزايي و سایر عوامل مرتبط مدنظر قرار گيرد.

 

انواع مراکز رشد:

  • مرکز رشد صنعتی: این مراکز رشد را اغلب نهادهای دولتی یا مراکز غیرانتفاعی به‌منظور حمایت از کارفرمایان تأسیس می‌کنند.
  • مرکز رشد دانشگاهی: این انکوباتورها به‌منظور تسهیل استفاده تجاری ازدانش فنی و حقوق مالکیت معنوی تأسیس می‌شوند و امکان استفاده از امکانات دانشگاهی مانند آزمایشگاه، کارگاه و کتابخانه را فراهم می‌کنند. این انکوباتورها همچنین امکان استفاده از نظرات و مشاوره تخصصی اعضای هیئت‌علمی دانشگاه را نیز فراهم می‌آورند.
  • مرکز رشد مجازی: این انکوباتورها معمولاً دارای فضای فیزیکی خاصی نیستند و امکاناتی غیر از فضای اداری را ارائه می‌دهند. این نوع مراکز؛ مجازی و مبتنی بر وب هستند و برخی از خدمات مراکز رشد حقیقی، همچون خدمات مشاوره‌ای، معرفی روش‌های تأمین مالی، برخی خدمات اطلاع‌رسانی و غیره را از طریق اینترنت، بدون در نظر گرفتن مرزهای زمانی و مکانی در اختیار مشتریان خود قرار می‌دهد.
  • مرکز رشد بین‌المللی: به‌طورمعمول این طبقه از انکوباتورها دارای مجموعه کاملی از سرویس‌های پشتیبانی برای پیشرفت فعالیت‌های تجاری هستند و تمرکز آن‌ها بیشتر بر روی صادرات است. این انکوباتورها با دانشگاه‌ها، مراکز تحقیقاتی، سرمایه‌گذاران داخلی و بین‌المللی در ارتباط‌اند.

 

اهداف مراکز رشد:

برخی از اهداف یک مرکز رشد عبارت‌اند از:

  • نوسازی، انتقالفناوری و استفاده از اکتشافات علمی جدید
  • بسترسازى جهت تجارى كردن دستاوردهاى تحقيقاتى
  • بسترسازى ايجاد فرصت‌هاى شغلى مناسب به‌منظور جذب كارآفرينان و دانش‌آموختگان دانشگاهى در حوزه‌هاى منجر به توسعه فناورى
  • كمك به رونق اقتصاد محلى و منطقه‌ای
  • افزایش بازدهی نیروی کار بالقوه و استفاده بهینه از سرمایه انسانی
  • ایجاد واحدهای صنایع کوچک و متوسط فنی و تخصصی یا دانش‌بنیان و فناور که بتوانند در بازار کار رقابت‌پذیر باشند.
  • ايجاد بستر لازم براى گسترش و رشد کسب‌وکارهای ایجادشده
  • توليد و توسعه محصولات قابل‌عرضه به بازار
  • ايجاد زمينه كارآفرينى و حمايت از نوآورى و خلاقيت نيروهاى محقق، جوان و کارآمد
  • کمک به زنان، مهاجران یا اقلیت‌ها

 

در شماره‌های بعدی نشریه به‌صورت گسترده‌تر و تفصیلی به موضوع مراکز رشد پرداخته خواهد شد.

پزوهشگر حوزه مدیریت تکنولوژی

بنفشه دین محمدی آذری

 

 

 

 

 

 

 

همه چیز درباره شرکت های دانش بنیان

همه چیز درباره شرکت های دانش بنیان

 

اگر شما هم از آن دسته نخبگانی هستید که دنبال جایی برای شکوفایی علمی و تکنولوژیک خود هستید، احتمالا “شرکت‌های دانش بنیان” گزینه مناسبی برای شما خواهد بود، چراکه ایده‌ها و دانشی که در این شرکت‌ها به محصولات و خدمات دانش بنیان تبدیل می‌شوند لازم است از سطح و گام ابتکاری و پژوهشی مناسبی برخوردار باشند.

 

مقدمه

در دنیاي پر از تحـول امـروز، زیربنـاي اقتصـادهاي صـنعتی، از محوریت منابع به سمت محوریت سرمایه‌هاي فکري جابه جـا شده و به همین دلیـل عامـل دانـش بـه صـورت روز افـزون پراهمیت‌تر مـی‌شـود . در چنـین شـرایطی شـکل جدیـدي از سـازمان‌هـا مـورد نیـاز اسـت: سـازمان‌هـایی کـه بـه عنـوان ســامانه­هــاي مبتنــی بــر دانــش شــناخته شــده و اصــطلاحاً شرکت‌هاي دانش بنیان نامیده می‌شوند و عاملی حیـاتی بـراي توسعه اقتصادي در یک کشور هستند. در واقع این شرکت‌هـا موتور رشد و توسعه محسوب می‌شوند. پس شـکوفایی و رونق شرکت‌هاي دانش بنیان باعـث نیـل کشـورها بـه سـمت اقتصاد پایدار، دانش محور و پیشرو خواهد شد. کشور ما نیز جهت دستیابی به یک رشد و توسعه پایـدار و فراگیر و رقابت در عرصه جهانی نیازمند یک تحول اقتصادي از اقتصاد منبع محور بـه سـمت اقتصـاد دانـش محـور است. در این میان شرکت‌هاي دانـش بنیـان موتـور توسـعه و ایجاد چنین تحولی محسوب می‌شوند. از این رو در کشور ما اخیراً شرکت هاي دانش بنیان کانون توجه مسئولین کشور قرار گرفتـه‌انـد. بسـته‌هـاي مختلـف حمـایتی، تسـهیلات مـالی، معافیت‌هاي مختلف، ابلاغ سیاسـت‌هـا و تصـویب قـوانین و آیین‌نامه‌هاي تسهیل کننده همگی نتایج چنین رویکردي در بین سیاستگذاران و دولتمردان کشور است.

 

اقتصاد دانش بنیان

شرکت‌های دانش بنیان و محصولات آنها به طور قطع مهره اصلی تحقق اقتصاد مقاومتی به شمار می‌آیند. در بندهای مختلف سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی و نیز سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه ابلاغی مقام معظم رهبری، بر شکل‌گیری اقتصاد دانش بنیان به عنوان راهبردی در جهت حرکت صحیح اقتصاد کشور، تاکید شده است. در بند ۲ سیاست‌های کلی اقتصاد مقاومتی، بر پیشتازی اقتصاد دانش بنیان به منظور ارتقاء جایگاه جهانی کشور و افزایش سهم تولید و صادرات محصولات دانش‌بنیان و دستیابی به رتبه اول اقتصاد دانش‌بنیان در منطقه تاکید شده است. درهمین حال سیاست‌های کلی برنامه ششم توسعه ابلاغی مقام معظم رهبری نیز برپایه‌ محورهای سه‌گانه‌ “اقتصاد مقاومتی”، “پیشتازی در عرصه‌ علم و فناوری” و “تعالی و مقاوم‌سازی فرهنگی” تنظیم شده که در یکی از بندهای آن دانش‌بنیان کردن شیوه تولید و محصولات صنعتی و خدمات وابسته به آن در جهت تقویت حضور در بازارهای منطقه و جهان مورد تاکید قرار گرفته است.

 

واژه ها و عبارات

واژه “شرکت‌هاي دانش بنیان” یـا واژه‌هـاي مشـابه، عبـارت نسبتاً جدیدي در ادبیات مدیریتی و اقتصادي جهان محسوب می‌شود. عباراتی نظیر “سازمان‌ها یا کسب وکارهـاي دانـش محـور”، “شرکت‌هاي کوچک دانش مبنا”، “شرکت هاي فناوري محور”و “شرکت هاي کوچک نوآور”  . حتـی در برخـی از مقـالات، عبارت‌هایی نظیر «شرکت‌هاي مبتنی بر فناوري‌هاي پیشرفته”یا “شرکت‌هاي مبتنی بر فناوري‌هاي نـوین” نیـز بـه صـورت مصداقی از شرکت‌هاي دانش بنیان در نظر گرفته شـده اسـت. با در نظر گرفتن تمامی ایـن مـوارد، مـی تـوان گفـت اولـین پژوهش در خصوص این نوع شرکت‌ها توسط لایتـل در سال 1979 انجـام شـده اسـت. او بـا بـه کـار بـردن عبـارت شرکت‌هاي فناوري محور، این شرکت ها را موسساتی معرفـی نمود که متکی بر نوآوري و اختراعات علمی بوده و با هـدف تجاري‌‌سازي این اختراعات و نوآوري‌ها تاسـیس مـی‌شـوند. از دیدگاه مدیریت دانش، کسب و کارهاي دانش بنیان به تبیین و مدلسازي تولیـد دانـش (تحقیـق و توسـعه دانـش جدیـد) پرداخته و باعث غنی‌سازي دانش (آموزش، پرورش و توسعه انسانی) و نیز انتقال دانش و نوآوري می گردند. بنابراین مـی‌تـوان گفـت نقطـه اشـتراك ایـن تعاریف آن است که در شرکت‌هاي دانش بنیان نسبت بالایی از دارایی‌هاي نامشهود وجود داشته و این شرکت ها به نـوآوري به عنوان اصلی ترین منبع رقابتی متکی هستند.

 

فعالیت‌هاي دانش بنیان

شرکت‌های دانش بنیان فراتـر از اینکـه چـه محصـولی تولیـد می‌کنند، در سطوح مختلـف فعالیـت‌هـاي خـود دانـش بنیـان هســتند. نــوآوري (بــه عنــوان محوریــت فعالیــت هــاي دانش بنیان) پدیده‌اي فراگیر است و در تمام بخش‌هاي صنعت، صرف نظر از نوع و سطح فناوري، می‌تواند ظهور کند. عموماً تمامی شرکت‌ها بـا هـر سـطح از فنـاوري، بـا مسـاله انتخاب تعدادي راه‌حل‌هاي مشخص بـراي ترکیـب منـابع و فعالیت‌هاي خود جهت تولید یک محصول یا عرضه خـدمات مواجه هسـتند .امـا در ایـن میـان راه‌حـل یـا راه‌حـل‌هـاي محدودي وجود دارند که باعث ایجاد بیشترین ارزش افـزوده نسبت به سایر رقبـا مـی‌شـوند و بـه وسـیله دانـش شناسـایی می‌گردند. نقش کلیديِ دانش مربوطه، دانسـتن آن اسـت کـه چگونه منابعی نظیر مواد اولیه، نیروي انسانی، انرژي و سـایر منابع که در دسترس بقیه شرکت ها نیـز هسـت را بـه شـکلی ترکیب نماییم که نسبت به سایر رقبا ارزش بیشـتري را بـراي مشتري ایجاد کنیم. لذا با شناسایی این دانش و مدیریت آن در لایه‌هاي مختلف سازمان، فعالیت‌هاي یک مجموعه، مبتنی بـر دانش و یا بـه اصـطلاح دانـش بنیـان خواهـد شـد. در واقـع شـرکت‌هـاي دانـش بنیـان، دانـش را در جنبـه‌هـاي مختلـف فعالیت‌هاي خود به کار مـی‌بندنـد و محصـولات خـود را بـه کمک نوآوري‌هاي ناشی از فعالیت‌هاي دانش بنیان نسـبت بـه سایر رقبا متمایز می‌کنند. بـا چنـین دیـدگاهی، یـک شـرکت دانش بنیان به معنی تولید محصولات با فناوري بالا نیست بلکه به معنی تولید محصولات ارزشمند و نوآورانه با هر سـطح از فناوري، به کمک فعالیت‌هاي دانش بنیان است.

 

محصولات دانش بنیان

محصولات دانش بنیان اکنون نقش اساسی در توسعه اقتصادي کشورها داشته به طوريکـه سـهم آنهـا در تولیـدات صـنعتی جهان در حال افزایش است. ویژگی اصلی این محصولات که به عنوان موج جدید توسعه صنعتی از آنها یاد مـی‌شـود، بـالا بودن سهم تحقیق و توسعه یا دانش نیروي انسـانی در تولیـد این محصولات و خدمات است.

 

در ایران

در ایران بر اساس ماده یک قانون حمایت از شرکت‌هاي دانش بنیان مصوب 1389؛ شرکت‌هاي دانش بنیان به این شکل تعریف شده است : “شرکت ها و موسسات دانش بنیان، شرکت یا موسسه خصوصی یا تعاونی است که به منظور هم افزایی علم و ثروت، توسعه اقتصاد دانش محور، تحقق اهداف علمی و اقتصادي (شامل گسترش و کاربرد اختراع و نوآوري) و تجاري‌سازي نتایج تحقیق و توسعه (شامل طراحی و تولید کالا و خدمات) در حوزه فناوري‌هاي برتر و با ارزش افزوده فراوان به ویژه در تولید نرم افزارهاي مربوطه تشکیل می شود”. همانگونه که اشاره شد، آیین‌نامه تشخیص صلاحیت شرکت‌هاي دانش بنیان در ایران نیز، بر اساس رویکرد “خروجی محور” شکل گرفته و در بند 5 ماده1 آن، موسسات دانش بنیان بر مبناي تولید کالا یا خدمات دانش بنیان، تعریف شده‌اند. در این آیین‌نامه ویژگی کالاهاي دانش بنیان به این شکل تشریح گردیده است: 1- در حوزه فناوري‌هاي بالا و متوسط به بالاست. 2- داراي پیچیدگی فنی بوده و تولید و تداوم آن نیاز به تحقیق و توسعه دارد. 3- عمده ارزش افزوده آن ناشی از دانش فنی و نوآوري است.

  

حقوق مالکیت فکری

غالب دارایی‌های شرکت‌های دانش بنیان از جنس دارایی‌های فکری است لذا “مدیریت و حفاظت حقوقی از  این دارایی‌های فکری” امری اجتناب‌ناپذیر می‌باشد. شرکت‌ها با بهره‌گیری از نظام حقوقی مالکیت فکری، قادر خواهند بود تا چتر حقوقی کارآمدی برای فرایند خلق ایده تا صادرات فناوری و تجاری سازی خودشان فراهم آورند. بنابراین ندانستن مباحث حقوق مالکیت فکری برای شرکت‌های دانش بنیان یک تهدید جدی و دانستن آنها به عنوان یک فرصت بزرگ خواهد بود.

مالکیت فکری همانند خلاقیت و قوه ابتکار بشری در زندگی روزمره ما به طور ویژه‌ای نمود پیدا کرده است. هر محصول یا خدماتی که ما در زندگی روزانه استفاده می‌کنیم نتیجه زنجیره به هم پیوسته‌ای از نوآوری‌های کوچك و بزرگ از قبیل تغییر در اشکال یا بهبود عملکرد یك محصول و روشی است که امروز انجام می‌دهد. بنابراین زمانی شرکت‌های دانش بنیان می‌توانند نسبت به اختراع و علامت تجاری خود اظهار مالکیت نمایند که آن را به ثبت رسانده باشند.

صرف نظر از اینکه شرکت شما چه محصولی را تولید و یا این که چه خدماتی را ارائه می‌دهد، به طور همزمان هم می‌تواند خالق دارایی‌های فکری و هم استفاده کننده از آنها باشد. برخی شرکت های دانش بنیان اطلاعات محرمانه تجاری و فنی ارزشمندی دارند که باید در قالب اسرار تجاری محافظت شوند.

 

انواع شرکت‌های دانش بنیان

هر شرکت دانش بنیان با توجه به حجم کاری، سابقه و سطح فعالیت خود می‌تواند در غالب یکی از سه دسته شرکت زیر جای گیرد:

  1. شرکت‌ دانش بنیان تولیدکننده کالا/خدمات دانش بنیان
  2. شرکت‌ دانش بنیان نوپا
  3. شرکت‌ صنعتی دارای فعالیت دانش بنیان

 

اختتام كلام

شرکت‌هاي دانش بنیان بـه دلیـل ذات نوآورانه خود نیازمند یـک بدنـه چابـک، منعطـف و بـا حداقل دیوانسالاري و سرعت عمل بالا هسـتند. بنـابراین در تعریف شرکت‌هاي دانش بنیان بر اساس شرایط موجود کشور باید اصولاً از مزایاي بخش خصوصی در توسـعه فـن‌آفرینـی دانش بنیان استفاده نمـود. کلیـد واژه «بخـش خصوصـی» بـه عنوان یک تخصـیصِ هوشـمندانه در تعریـف شـرکت‌هـاي دانش بنیان کشور، گویاي این واقعیت اسـت. از آنجـا کـه در کشور مـا، در زنجیـره پـژوهش تـا تولیـد، “تجـاري سـازي ” مهمترین حلقه مفقوده در توسـعه فنـاوري کشـور اسـت لـذا استفاده از پتانسیل شرکت‌هاي دانش بنیان جهت پر کردن ایـن حلقــه مفقــوده بــه صــورت “کــاربردي کــردن تحقیقــات و تجاري‌سازي نـوآوري‌هـا” مـی‌توانـد گـام مهمـی در توسـعه فناوري در ایران باشد.

 

منابع

فخاری حسین، 1393، “بازخوانی تعریف شرکت هاي دانش بنیان بر اساس شرایط اقتصادي کشور”، فصلنامه علمی-پژوهشی سیاست علم و فناوري، سال ششم، شماره 4.

حمیدي زاده، محمدرضا ،1387 “،رویکرد دستیابی به کسب و کار دانش محور”، فصلنامه پـژوهش هـاي مـدیریت، 11 ،(صـص 163-190 ).

اکبرزاده نجمه، شفیع زاده احسان، 1391” ،بررسی نقش دولت در بهبود روند ایجـاد و توسـعه کسـب و کارهـاي دانـش بنیـان “، فصلنامه رشد فناوري، 9 33، (صص 53-46).

خداداد حسینی سید حمید، ریاحی پریسا، نوري مینـا، 1391 ، “پیشبرد نوآوري در کشورهاي در حال توسعه، بررسی برنامه هـاي توسعه، بررسی برنامه هاي توسعه اقتصـادي در ایـران ” ، فصـلنامه سیاست علم و فناوري، 43 ،(صص119-101).

علم خواه حسن، شجاع جواد، 1391، “کتاب راهنمای مدیریت مالکیت فکری برای کسب و کارهای دانش بنیان”، چاپ دوم، ناشر موسسه دارایی های فکری و فناوری مدرس.

 

Gorman, G., MC Carthy,S.,200, “Business Development Support&knowledge-Based Businesses”, Journal of Technology Transfer, 31(1), pp.131-143

Rylander A., Peppard J., 2005, “What Really is a Knowledge-Intensive Firm?”, Royal Institute of Technology, Sweden, Organization journal. pp 1-31.

Monck CSP, Porter RB, Quintas P, Storey DJ, Wynarczyk P ,1988, “Science parks and the growth of high technology frms”.London: Croom Helm Publisher.

Lundvall, B.Å. and Christensen, J.L., 2004, “Introduction: product innovation –on why and how it matters for firms and the economy”, In: J.L. Christensen and B.Å. Lundvall (eds.), Production Innovation, Interactive Learning and Economic Performance, Research on Technological Innovation and Management Policy Volume 8., Elsevier Ltd., Oxford.

 

نویسنده :

بنفشه دين محمدي آذري

پژوهشگر حوزه مديريت تكنولوژي