Wageningen یک شهر تاریخی در مرکز هلند و در استان گلدرلند است. شهرت این شهر 38 هزار نفری به خاطر دانشگاه Wageningen است که دانشگاهی معتبر در زمینه علوم زیستی محسوب می شود. اما این سالها دلیل دیگری هم برای شهرت این شهر بوجود آمده است. این شهر، قلب یک انقلاب جدید با هدف آغاز تاثیرگذاری در صنایع غذایی و تولید محصولات کشاورزی است. اگرچه این منطقه با دشت های مسطح احاطه شده است اما از اعتبار “سیلیکون ولی” استفاده کرده و نام خود را “فودولی” قرار داده است تا اشاره ای داشته باشد بر نوآوری و شور و شوق فراوان استارت آپ های این منطقه.

Wageningen به عنوان یکی از قطب‌های اصلی تحقیقات کشاورزی، در تلاش است تا خود را با دنیایی وفق دهد که در آن استارت آپ ها و سرمایه گذاران خطر پذیر برای موفقیت و کسب اعتبار اشتیاق فراوانی دارند. شرکت‌های کوچک و متوسط، موسسات دانشگاهی و پژوهشی و آژانس‌های دولتی در هلند گرد هم آمده اند تا حول دانشگاه Wageningen اکوسیستم چند سازمانی Foodvalley را پدید آورند و راه‌حل‌های نوآورانه در شیوه‌های کشاورزی و تولید مواد غذایی سالم را توسعه دهند.

طبق گزارشات AgFunder از 2012 تا 2017 سرمایه گذاری در بخش فناوری‌های غذایی مانند سیستم‌های مدیریت مزرعه و روباتیک و مکانیزاسیون سه برابر شده و به سالانه 10 میلیارد دلار رسیده است. علاقه شدید به سرمایه گذاری در بخش فناوری‌های کشاورزی و متعاقباً افزایش تولید مواد غذایی، نتیجه افزایش تقاضا برای محصولات پروتئینی به ویژه گوشت از جانب کشورهای در حال توسعه است زیرا افزایش بی رویه این تقاضا عرضه مواد غذایی پروتئینی را با مشکل دچار کرده است. این افزایش تقاضا به حدی است که بر اساس بررسی سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل انتظار می‌رود میزان گوشت مصرفی در سطح جهان تا سال 2050، 76 درصد افزایش یابد. در کنار این مورد، باید به تغییر سلیقه مصرف کننده غربی نیز اشاره کرد. خواست مردم کشورهای توسعه یافته عمدتاً از برندهای تولید انبوه به سمت محصولات ارگانیک و سالم تغییر کرده است.

هلند، مهد کشاورزی

کشور هلند تنها 17 میلیون جمعیت دارد اما به لحاظ مساحت کم آن (41 هزار کیلومتر مربع)، متراکم ترین کشور اروپا بر حسب تعداد افراد در هر متر مربع محسوب می‌شود. با توجه به این که مردم این کشور به زمین و آب دسترسی محدودی دارند، در گذشته آن ها به طور سنتی به تکنیک‌های کشاورزی متمرکز تکیه کرده بودند. اما با گذشت زمان این تکنیک‌ها فشار زیادی به محیط و شرایط زندگی موجودات وارد کرده است. لذا روش‌های جدیدی نیاز بود که علاوه بر سازگاری با محیط زیست، بهره وری را نیز افزایش دهد. آن‌ها علم مواد غذایی را به عنوان یکی از اولویت‌های خود قرار داده و یکی از کارآمد‌ترین اکوسیستم های کشاورزی جهان را توسعه دادند.

مسئله چیست؟

در حالی که موسسات تحقیقاتی مانند دانشگاه Wageningen در بخش کشاورزی و مواد غذایی دانش زیادی را تولید کردند و عاملی برای پیشرفت‌های تکنولوژیکی بوده اند اما این مراکز توسط شرکت‌های کوچک و متوسطی که صنعت کشاورزی هلند به آن ها متکی است، قابل دسترسی نبودند. در عین حال شرکت‌های کوچک و متوسط فاقد منابع لازم برای انجام تحقیق و توسعه خود بودند. در بخش کشاورزی هلند نیاز به ایجاد روابط بین ذینفعان مختلف وجود داشت تا آنها بتوانند دانش مربوطه را به اشتراک بگذارند و برای بهبود صنعت کشاوزی همکاری کنند.

پاسخ به چالش موجود چه بود؟

تلاش‌ها برای اتصال مراکز دانش به کمپانی‌ها در اوایل دهه 1990 آغاز شد تا این که در سال 2004، فودولی در بخش مواد غذایی Wageningen راه اندازی شد. فودولی با هدف تولید غذاهای سالم‌تر و خوش‌مزه‌تر، توسعه روش‌های تولید پایدار را در دستور کار خود قرار داد. فودولی به عنوان یک سازمان غیرانتفاعی، از دریافت حق عضویت از شرکت‌ها و کمک‌های مالی دولت هلند و اتحادیه اروپا هزینه‌های خود را پوشش می‌دهد. اگرچه در این منطقه شرکت‌های بزرگ نیز وجود دارند اما تعداد شرکت‌های کوچک و متوسط به مراتب بیشتر است.

شرکت‌های تحقیقاتی زیادی در این منطقه به کسب و کارها خدمات می‌دهند مانند NIZO که بینش‌های تحقیقاتی را به یک فناوری تجاری مناسب تبدیل می‌کند تا کسب و کارهای کوچک و متوسط بتوانند از آن استفاده کنند. همچنین بنگاه‌های دیگر مانند HAN BioCenter آزمایشگاه و امکانات تحقیقاتی مقرون به صرفه‌ای را برای این شرکت‌ها فراهم می‌کند.

همچنین سازمان‌ها برای حمایت از شرکت‌هایی که ذیل آن کار می‌کنند برنامه‌های متنوعی را برای شتابدهی و بازاریابی به آن‌ها ارائه می‌کنند. به عنوان مثال پورتال worldfoodinnovations.com نوآوری‌های زراعی در هلند را به جهان معرفی می‌کند. چنین طرح‌هایی از جنبه‌های گوناگون می‌تواند مفید باشد. شرکت‌های کوچکتر از دسترسی به نتایج آخرین تحقیقات، بازارهای خارجی، سرمایه و شریک بهره مند می‌شوند و بنگاه‌های بزرگ‌تر استارتاپ های آینده دار را شناسایی و با مراکز تحقیقاتی دانشگاه بیشتر از گذشته تعامل می‌کنند.

شهرت و اعتبار دانشگاه باعث شده تا منطقه ای با شعاع 10 کیلومتر، شامل 200 شرکت حول آن شکل بگیرد. برای کمک به ایجاد پیوندها با بخش خصوصی، دانشگاه در سال 2004 گروهی با نام Food Valley NL و با هدف شبکه سازی ایجاد کرد که به افراد تازه کار و شرکت‌های کوچک کمک می‌کرد تا با شرکت‌های بزرگ و شرکای تجاری جدید مرتبط شوند. همچنین ارائه مشاوره‌های حقوقی و تجاری نیز از وظایف این گروه بود.

پشت این پنج سنگ ماندم و کارآفرین نشدم

زهرا انصاری در این مطلب با شهامتی ستودنی خود را سوژه مطلب کرده است. انگار که در برابر آینه ایستاده و دارد اعتراف می‌کند چرا با وجود اینکه تحصیلات آکادمیک و دانشگاهی‌اش در حوزه کارآفرینی بوده اما نتوانسته در قامت یک کارآفرین ظاهر شود. البته این رفتار واقع بینانه و خودانتقادگر که در فرهنگ عمومی ما نادر اتفاق می‌افتد اتفاقاً یکی از ملزومات رسیدن به اکوسیستم کارآفرینی است. نمی گویم هزار دلیل برای کارآفرین نشدن من وجود دارد اما هستند علت‌های ریز و درشتی که وقتی دقیق می‌شوم و روی هم می‌چینم، می‌رسم به دیواری که مانع از تفکر کارآفرینی من شده است.

از غلط بودن جوابم هراسیده ام

گاهی جواب یا ایده‌ای آن قدر در مغزم یا روی زبانم مزه مزه شده که زمانش دیر شده است. عین دوران مدرسه که معلم سؤال می‌پرسید و جوابش را می‌دانستم اما می‌ترسیدم از غلط بودنش. ناچار همرنگ جماعت حداکثری می‌شدم و از جوابی که نوک زبانم بود صرف نظر می‌کردم. غافل از اینکه فرصت یک بار چشمک می‌زند و وقتی دستت را به علامت فهمش بالا نبری، از قافله جا می‌مانی.

دلبسته استخدام بوده ام

از کودکی تاکنون گزینه‌های روی میز برای آینده شغلی‌ام فقط استخدام بوده. گاهی آنقدر شور و اشتیاق استخدام زیر پوست آدم می‌خزد که به هیچ چیز دیگر فکر نمی‌کند، چه برسد به آفرینش کار.

جرأت بازگشت از مسیر رفته را نداشته‌ام

در بحبوحه درس و کنکور، انتخاب رشته‌ای داشته‌ام که بر حسب علاقه نبوده و از انتخاب آنها هدفی مشخص را دنبال نکرده ام. میانه راه فهمیده‌ام که مسیر اشتباه است اما باز جرأت بازگشت از مسیر رفته را نداشته ام. انتخاب رشته تحصیلی شاید از مهم‌ترین شالوده‌های زندگی من بوده است که بقیه قسمت‌های زندگی و آینده‌ام بر اساس آن بنا شده است.
افکار خود را محدود به راه‌های شناخته شده و رشته تحصیلی‌ام کردم و اگر در این گیر و دار فرصتی برایم پیش آمد آن را نادیده گرفتم.

همیشه به دنبال تأیید دیگران بوده‌ام

همیشه تنهایی خرید کردن برایم آزار دهنده بوده است، حتماً باید کسی همراهم باشد تا تأیید کند، بویژه درباره خرید لباس. حتی اگر بین دو گزینه بمانم و مثلاً خودم رنگ سبز را بپسندم و همراهم رنگ قرمز را انتخاب کند، نظر او را ترجیح می‌دهم، هر چند منجر به پشیمانی‌ام شود. علاوه بر اینها، خیلی کم پیش می‌آید تنهایی پارک یا سینما بروم.

گاهی مشورت‌ها ما را از تعقیب ایده‌ها دلسرد می‌کنند

پیش آمده که ایده نوآورانه‌ای را در ذهنم پرورش داده‌ام و بارها و بارها مرور کرده‌ام و پله‌های رسیدن به موفقیت و عملی کردن ایده را چیده‌ام اما هر وقت با خانواده یا همقطاران و دوستانم مطرح کرده‌ام، آنقدر نه در کار آورده‌اند، از شکست صحبت کرده‌اند و سنگ‌های جلوی راه را نشانم داده‌اند که به کل از آن ایده دست کشیده‌ام و بعدها وقتی دیده‌ام شخص دیگری دست به همان کار زده و موفق شده، برایم فقط حسرتش باقی مانده است.

کارآفرینی عامل ترغیب و تشویق سرمایه‌گذاری

گشتی در دانشگاه ملی سنگاپور

University of Singapore

 

نویسنده : آزیتا جهانبخش / پژوهشگر حوزه مدیریت تکنولوژی

 

 

دانشگاه ملی سنگاپور در جنوب شرق آسیا و در کشور چندمیلیونی و کوچک سنگاپور قرار دارد که امروزه،‌ یکی از اقتصاد‌های نوظهور جهان به شمار می‌رود. سنگاپور، مهد اقتصاد دانش‌بنیان آسیا و یکی از غول‌های اقتصادی و علمی قاره کهن و مهد مراکز علمی راهبردی بسیاری می‌باشد. سنگاپور فقط یک قطب گردشگری نیست بلکه دانشگاه‌های این کشور، اکنون قطب علمی آسیا هستند که برخی از مدیران سازمان‌های جهانی و رؤسای جمهوری برخی از کشور‌ها، ‌دانش‌آموخته دانشگاه‌های این کشور هستند.

باید اظهار داشت که سنگاپور امروزه به‌عنوان بارزترین اقتصاد جهان و یکی از اقتصادهای برتر قاره آسیا شناخته می‌شود که بیشترین سرانه GDP را در میان کشورهای جهان به خود اختصاص داده است. جمعیت چندمیلیونی این کشور کوچک آسیایی، ظرف سال گذشته میلادی، بیش از ۵۰۰ میلیارد دلار صادرات و کمتر از ۵۰۰ میلیارد دلار واردات داشته است که این تراز مثبت تجاری، نقش بی‌بدیل و موفق تولید علم این کشور را در دنیای کنونی نشان می‌دهد.

دانشگاه ملی سنگاپور ازجمله مراکزی است که در طول قرن بیستم با فراز و نشیب‌های فراوانی همراه بوده است و اکنون به نام دانشگاه NUS، شهره و آوازه جهانی دارد و یکی از ۱۰ افتخار علمی قاره آسیا در جهان به شمار می‌رود. بودجه‌های تحقیقاتی این دانشگاه، رقم‌های سرسام‌آوری است که شاید باورنکردنی باشد، اما شرکت‌های زایشی (SPIN-OFF) و همچنین استارت‌آپ‌های دانشگاهی که محصول لابراتورهای تحقیقاتی دانشکده‌های مختلف این دانشگاه در سنگاپور و سراسر جهان است، صدها برابر سرمایه‌گذاری‌های انجام‌شده،‌ بازدهی علمی ایجاد کرده‌اند.

 

سنگاپور و دانشگاه‌های ممتاز این کشور، یکی از برترین مقصد‌هایی است که باید به آن توجه داشت. مقصدی که مشتاقان زیادی از سراسر جهان را هرساله به سمت خود می‌کشاند و فرصت‌های تحصیلی، بورس و تحقیقات گسترده‌ای را در زمینه‌های مختلف علم و فرهنگ و فناوری در اختیارشان قرار می‌دهد.

طبق سیستم‌های رتبه‌بندی مختلف دانشگاهی، این دانشگاه در فهرست برترین‌های آسیا و در میان ۱۰۰ دانشگاه برتر جهان قرار گرفته است و همچنین بر اساس رتبه‌بندی شانگهای در سال ۲۰۱۵ میلادی، دانشگاه ملی سنگاپور در جمع ۲۸ دانشگاه اول دنیا جای گرفت. به‌هرحال، این دانشگاه در چند دهه اخیر همواره در فهرست ۱۰۰ دانشگاه اول دنیا قرار داشته و شمار زیاد محققان بین‌المللی دانشگاه و هیئت‌مدیره بین‌المللی آن، خود نشان‌دهنده محیط چند فرهنگی و بین‌المللی این محفل آکادمیک شناخته‌شده جهان است.

ایران و سنگاپور، دارای توانمندی‌های علمی و تحقیقاتی بسیاری در زمینه‌های مختلف مهندسی و پزشکی هستند و این ‌امر فرصتی برای تولید علم با همکاری دوجانبه است که باید موردتوجه جدی قرار بگیرد. مراکز دانش‌بنیان ایران و سنگاپور و پارک‌های علم و فناوری این دو کشور می‌تواند الگویی ممتاز برای کشورهای اسلامی به‌خصوص کشورهای منطقه خلیج‌فارس باشد و فواید اقتصادی و صنعتی بسیاری را برای ایران عصر پساتحریم به ارمغان آورد.

این دانشگاه به نسبت دانشگاه‌های شمال اروپا و حتی آمریکا، هزینه تحصیل پایین‌تری را طلب می‌کند و اگرچه هزینه‌های زندگی در سنگاپور گران است، اما وضعیت آب و هوایی و فرصت‌های اشتغال و استخدامی گسترده‌تری نسبت به اقتصاد بیمار این سال‌های اروپا دارد.

در سنگاپور، همه‌چیز را مدرن و مبتنی بر فناوری خواهید یافت و کشور قرن بیست و یکم به شمار می‌رود. سنگاپوری‌ها مانند سوئدی‌ها و نروژی‌ها و حتی فیلیپینی‌ها، مسلط به زبان انگلیسی هستند. کیفیت تحصیل، زندگی و تحقیق در دانشگاه‌های سنگاپور به‌مراتب بالاتر از دانشگاه‌های مالزی بوده و اصلاً قابل قیاس با دانشگاه‌های چین و کره جنوبی و حتی هندوستان نیست.

 

نویسنده : آزیتا جهانبخش / پژوهشگر حوزه مدیریت تکنولوژی

معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهور گفت: سال گذشته ۴۸۰۰ شرکت دانش‌بنیان و استارت‌آپ، ۹۰هزار میلیارد تومان فروش داشته‌اند.

به گزارش «کالاخبر»، سورنا ستاری صبح امروز در دومین جشنواره‌ی ملی فولاد ایران با بیان این‌که واردکردن خط تولید از خارج و ماشین‌آلات آن نیاز به دانشگاه ندارد و نام آن «صنعت» نیست، گفت: به این روند می‌توانیم «کارخانه» بگوییم که از آن محصول خارج می‌شود ولی نیاز به دانشگاه ندارد، فقط چند تکنیسین می‌خواهد که اگر قطعه‌ای خراب شد، همان را وارد و تعویض کنند.
وی افزود: اگر قرار است میان دانشگاه و صنعت ارتباط برقرار شود، باید این کارخانه جمع‌آوری شود و پیش از آن هم باید تفکر آن را جمع کنیم. وقتی درباره‌ی صنعت صحبت می‌کنیم، باید خط تولید را در داخل راه‌اندازی کنیم.
معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهور با تأکید بر این‌که محصول، حاصل سرمایه‌گذاری بخش خصوصی در پژوهش است و از پژوهش‌های دولتی، محصول بیرون نمی‌آید، اظهار داشت: دولت فقط می‌تواند زیرساخت پژوهش را فراهم کند. تا زمانی که پول بخش خصوصی وارد پژوهش نشود، به محصول صنعتی دست نخواهیم یافت. ماهیت دولت‌ها این است که سرمایه‌گذاری دولت در پژوهش نتیجه نمی‌دهد.
ستاری یادآور شد: بهترین شرکت‌های دانش‌بنیان در دانشگاه‌ها هستند. از هیچ دانشگاهی، واکسن و دارو بیرون نمی‌آید بلکه شرکت‌ها آن را می‌سازند. دانشگاه فقط محلی برای انجام پژوهش‌ها و تولید دانش است؛ ضمن این‌که دانشگاه‌های ما هم به این نتیجه رسیده‌اند که با پول دولت، سقف آرزوهایشان محدود است، مثل ما کارمندان دولت که سقف آرزوهایمان کوتاه است و باید درآمد خود را از محل پژوهش به دست بیاوریم؛ سرمایه‌گذاری را هم باید بخش خصوصی انجام دهد نه دولت.
وی با تأکید بر این‌که ۴۸۰۰ شرکت دانش‌بنیان داریم که سال گذشته ۹۰ هزار میلیارد تومان فروش داشتند، گفت: ۱۱۰ سال فروش نفت در کشور به ما یاد داد که همه چیز حتی دانش و تکنولوژی نیز خریدنی است، در حالی ‌که این اشتباه بزرگی است چون تکنولوژی یاد گرفتنی است.
ستاری با اشاره به تحریم‌های صنعت فولاد گفت: برای خود من هم مایه‌ی شرمندگی است که به دلیل قطعاتی مانند کُک یا کُک سوزنی تحریم می‌شویم؛ این نشان می‌دهد در جاهایی ضعف داشته‌ایم، به همین دلیل است که سیستم وارداتی فعالی داریم ولی ساختار صادراتی ضعیفی ایجاد شده است.
به گفته‌ی معاون علمی و فناوری رئیس‌جمهور، در حال حاضر توانسته‌ایم تمام کاتالیست‌های صنعت نفت و گاز را در داخل تولید کنیم.
وی هم‌چنین تصریح کرد:نگاه جدیدی در صنعت فولاد کشور در حال شکل‌گیری است و این نشان از آینده‌ی بهتر این صنعت در کشور دارد.

منبع: کالاخبر