سلسله گفتارهاي مديريت دانش و تجاری‌سازی

بخش اول: تجاری‌سازی دانش، مسير توسعه كارآفريني و اقتصادي كشور

 

داﻧﺶ ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ داراي ارزش خواهد بود ﮐﻪ ﻣﻨﺠﺮ ﺑﻪ ايجاد فرايند يا روشي نوين و مقرون‌به‌صرفه در توليد و ارائه خدمات، ﺑﻬﺒﻮد محصولات و خدمات توليدي، خلق محصول يا خدمتي جديد كه بخشي از نیازهای بازار را تأمين كند و يا باعث خلق نيازي جديد در بازار شده و ايجاد مزيت رقابتي نمايد. در غير اين صورت ارزشي بيش از يك مستند علمي كه در بهترين شرايط به‌عنوان منبع علمي براي استناد و ارجاع مقالات خواهد بود.

ازاین‌رو فرآيندي ﮐﻪ داﻧش بايستي ﻃﯽ كند تا ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮل، ﺧﺪﻣﺖ ﯾﺎ ﻓﻨﺎوري گردد و در جامعه صنعتي مورد اقبال واقع گردد بايست ازنظر اﻗﺘﺼﺎدي ارزش‌افزوده‌ای را ﺑﺮاي ﺟﺎﻣﻌﻪ اﯾﺠﺎد ﮐﻨﺪ انباشت و ذخیره‌سازی داﻧﺶ در دانشگاه‌ها و مراكز علمي و تحقيقاتي، به‌تدریج و ﺑﺎ ﻇﻬﻮر پارادایم‌های جديد توليد و اقتصاد، جهانی‌شدن، ﮐﺎﻫﺶ بودجه‌های ﭘﺎﯾﻪ، تغییریافته است.

امروزه تجاری‌سازی دانش به‌عنوان يكي از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ اﺻﻠﯽ داﻧﺸﮕﺎه‌ها، محسوب می‌گردد. به‌طوری‌که داﻧﺸﮕﺎه‌ها و مراكز علمي و تحقيقاتي ﺑﺎ ﭘﺎﺳﺨﮕﻮﯾﯽ ﺑﻪ ﻧﯿﺎزﻫﺎي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ و ايفاي نقش در اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻮﺳﻌﻪ اﻗﺘﺼﺎدي جوامع به بازتعريف جايگاه خود در جوامع پرداخته‌اند و اهميت اين مورد را در تأسيس و راه‌اندازی دانشگاه‌های شرکت‌های بزرگ چندملیتی در دنيا می‌تواند به‌وفور ديد.

دانشگاه‌ها در عصر جديد ﺑﻪ دنبال ﺗﻮﺳﻌﻪ روابط و تعاملات خود با صنايع می‌باشند و در ﮐﻨﺎر آن ﺑﺎ اﻧﻮاع تجاری‌سازی داﻧﺶ ازﺟﻤﻠﻪ اﯾﺠﺎد کسب‌وکارها سعي در تجاری‌سازی یافته‌های خود می‌باشند. در دهه‌های اﺧﯿﺮ ﮔﺮاﯾﺶ ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﮋوﻫﺶ درزمینه تجاری‌سازی داﻧﺶ و فناوري رو ﺑﻪ ﮔﺴﺘﺮش ﺑﻮده اﺳﺖ.

در پارادايم جديد، تحقيق و توسعه‌ای ارزشمند خواهد بود كه با استفاده از كارآفريني در پي خلق و بهره‌برداری از دانش جديد براي پاسخگويي به نيازها و درنهایت خلق ارزش باشد. اين نوع از تحقيق و توسعه می‌تواند زمينه اصلي نوآوري باشد و منجر به بهبود فناوری‌ها شده و عاملي براي رشد اقتصاد گردد.

در تحقيق و توسعه كارآفرينانه كه منجر به ارائه انواع فناوری‌ها می‌گردد، بسياري از ابعاد فناوري موردتوجه می‌باشد و امروزه مفهوم تجاری‌سازی دانش، كارآفريني و نوآوري بسيار به هم تنيده بوده و داراي مرز مشخصي نمی‌باشند.

لذا ايجاد بسترهايي براي تجاری‌سازی یافته‌های تحقيقاتي و عرضه دانش به بازار و جامعه علاوه بر فراهم آوردن ارزش‌های اقتصادي قابل‌توجه براي سازمان‌های تحقيقاتي، منجر به رشد اقتصادي و افزايش رفاه اجتماعي می‌شود كه از اهداف اصلي كارآفريني است. دانش و يافته‌هاي تحقيقاتي عليرغم بعد نوآوري مادامی‌که در فرايند كارآفريني وارد نشوند و كاربردي نگردند و پاسخگوي نياز مشخصي نباشند منجر به خلق ارزش‌افزوده براي جامعه نخواهد بود و اصطلاحاً مشتري در صف انتظار براي آن وجود نداشته باشد ارزش و توجيه اقتصادي نخواهد داشت.

تجاری‌سازی ایده‌ها و دستاوردهاي پژوهشي با رويكرد كارآفرينانه می‌تواند به‌مثابه سنگ بناي توسعه و پيشرفت در هزاره جديد براي کشورهای درحال‌توسعه باشد.

نویسنده دکتر سعید حاجی‌زاده رئیس اداره توسعه دانایی شرکت مترو

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.