بایگانی برچسب برای: دانشگاه کارآفرین

کارآفرینی حرفه نیست بلکه شیوه زندگی است

بررسی دانشگاه موناش- استرالیا

University of Monash

دانشگاه موناش یک دانشگاه تحقیقاتی عمومی واقع در ملبورن استرالیا می‌باشد که در سال 1958 تأسیس و افتتاح خود را سال 1961 در پردیس اصلی Clayton انجام داد. موناش، دومین دانشگاه قدیمی ایالت ویکتوریا می‌باشد. این دانشگاه از یک پردیس در Clayton با کمتر از 400 دانشجو به شبکه‌ای از پردیس‌ها، مراکز آموزشی و شرکا شامل 12 پردیس در میان 4 کشور جهان تبدیل‌شده است. در حال حاضر تقریباً با 60,000 دانشجو (250,000 نفر فارغ‌التحصیل) از 170 کشور، یکی از بزرگ‌ترین دانشگاه‌ها در دانشگاه‌های استرالیا و عضو گروه هشت دانشگاه‌های استرالیا و ASAIHL (انجمن مؤسسات آموزش عالی جنوب شرق آسیا) و تنها عضو استرالیایی اتحادیه بانفوذ مراکز و دانشگاه‌های آکادمیک بهداشت و درمان می‌باشد. موناش در یک دوره کوتاه‌مدت 50 ساله به شهرت ملی و بین‌المللی رشک‌آوری در زمینه برتری‌های تحقیقاتی و آموزشی دست‌یافته است و در 1% دانشگاه‌های برتر جهان، 20% برتر آموزشی، 10% برتر چشم‌انداز بین‌المللی، 20% برتر درآمدهای صنعتی و 10% برتر تحقیقات جهان در سال 2016 رتبه‌بندی می‌شود.

دانشگاه موناش خانه امکانات پژوهشی بزرگ و منحصربه‌فردی چون سینکروترون استرالیا، مرکز علوم، تحقیقات، فناوری و نوآوری موناش (STRIP)، مرکز سلول‌های بنیادی استرالیا، ۱۰۰ مرکز تحقیقاتی و نیز ۱۷ مرکز تحقیقاتی مشترک می‌باشد. این مرکز آموزش عالی دارای پردیس‌های متعددی بوده و دارای مراکزی نیز در مالزی، ایتالیا، هند، چین و افریقای جنوبی می‌باشد.

این دانشگاه در حال حاضر گستره وسیعی از دوره‌ها را داخل 10 دانشکده ارائه می‌کند.

موناش بیش از 48000 دانشجوی کارشناسی و تقریباً 21000 دانشجوی بعد از لیسانس را ثبت‌نام می‌کند. این دانشگاه نسبت به هر یک از دانشگاه‌های دیگر ایالت ویکتوریا متقاضیان بیشتری دارد.

دانشگاه داری مراکزی در ایالت ویکتوریا Clayton، Caulfield، Berwick،Peninsulaa و Parkville و یکی در مالزی می‌باشد و همچنین یک مرکز تحقیقات و آموزش در Prato ایتالیا، یک مدرسه تحقیقات بعد از لیسانس در مومبای هندوستان و یک مدرسه بعد از لیسانس در ایالت Jiangsu چین دارد. به‌علاوه دوره‌های دانشگاه موناش در سایر مکان‌ها ازجمله موناش آفریقای جنوبی نیز ارائه می‌شوند.

دانشگاه‌های گروه هشت

در سال ۱۹۹۴، هشت دانشگاه برتر استرالیا، ائتلافی با نام دانشگاه‌های گروه هشت را تشکیل دادند که دفتر اصلی آن در شهر کانبرا، پایتخت ملی استرالیا قرار دارد. دانشگاه‌های گروه هشت به لحاظ رتبه‌بندی علمی و آموزشی از رده بالایی در سطوح ملی و بین‌المللی برخوردار هستند و تحصیل در آن‌ها تجربه آموزش در محیطی با استانداردهای بین‌المللی را در اختیار دانشجویان قرار می‌دهد. لازم به ذکر است که این ۸ دانشگاه، قدیمی‌ترین دانشگاه‌های استرالیا نیز محسوب می‌شوند.

رتبه‌بندی

دانشگاه موناش رتبه ۶ را در میان دانشگاه‌های استرالیا به خود اختصاص داده است و علاوه بر این، رتبه ۶۵ جهانی را نیز بر اساس رده‌بندی QS World University Rankings در سال ۲۰۱۷-۲۰۱۶ از آن خود کرده است.

دانشگاه موناش تاکنون دانش‌آموختگان برجسته بی‌شماری را در زمینه‌های مختلف علمی و هنری معرفی نموده است که از آن بین می‌توان به رؤسای دولت ویکتوریا، بسیاری از نمایندگان پارلمان استرالیا، رهبران احزاب سیاسی مختلف، هنرمندان و دانشمندان بسیاری اشاره نمود.

بهترین دانشگاه استرالیا در مهندسی و فناوری (آموزش عالی تایمز، 2016- 2017)

بهترین دانشگاه استرالیا در رشته شیمی (رتبه‌بندی تحصیلی دانشگاه‌های جهان، 2015)

چهل و یکمین دانشگاه جهان در پزشکی، پزشکی بالینی و سلامت (آموزش عالی تایمز، 2016- 2017)

شصت و یکمین دانشگاه جهان در بازرگانی و اقتصاد (آموزش عالی تایمز، 2016- 2017)

دانشکده‌های این دانشگاه شامل:

دانشکده طراحی و معماری، دانشکده هنر، دانشکده اقتصاد و بازرگانی، دانشکده آموزش، دانشکده مهندسی، دانشکده فناوری اطلاعات، دانشکده حقوق، دانشکده پزشکی، پرستاری و علوم بهداشت، دانشکده داروسازی و علوم دارویی و دانشکده علوم.

بورسیه دوره‌های ارشد تحقیقاتی و دکترا

این دانشگاه تعداد زیادی بورسیه و کمک‌هزینه تحصیلی در مقاطع کارشناسی، ارشد و دکترا دارد. سالیانه بیش از 100 بورسیه تحصیلی و 300 کمک‌هزینه تحصیلی برای دانشجویان در نظر گرفته می‌شود. این بورسیه‌ها شامل:

بورسیه MGS
این بورسیه هزینه زندگی و همچنین درازای کار تحقیقاتی ماهیانه دستمزد می‌پردازد. آخرین‌مهلت ارسال 31 اکتبر هرسال می‌باشد. این بورسیه به دانشجویان بومی نیز تعلق دارد. سالانه به حداکثر 145 نفر این بورسیه اهدا می‌شود.

بورسیه سر جیمز مک نیل

این بورس تنها برای دوره دکترای پزشکی، مهندسی، علوم پایه و موسیقی می‌باشد. این بورسیه هزینه زندگی و همچنین درازای کار تحقیقاتی ماهیانه دستمزد می‌پردازد. آخرین‌مهلت ارسال 31 اکتبر هرسال می‌باشد. این بورسیه به دانشجویان بومی نیز تعلق دارد. سالانه تنها به یک نفر این بورسیه اهدا می‌شود.

بورسیه MDS و MRS

این بورسیه هزینه زندگی و یا شهریه دانشگاه را می‌پردازد به همراه دستمزد ماهیانه. این بورسیه به دانشجویان بومی نیز تعلق دارد. تعداد افرادی که این بورس را دریافت می‌کنند، متغیر است.

بورسیه IPRS
این بورسیه تنها خاص دانشجویان خارجی است و شهریه دانشگاه را به همراه بیمه دانشجویی می‌پردازد که این بورسیه سالانه به 20 نفر اهدا می‌شود.

بورسیه MIPRS
این بورسیه نیز خاص دانشجویان خارجی می‌باشد و شهریه دانشگاه را به همراه بیمه دانشجویی می‌پردازد که این بورسیه سالانه به 70 نفر اهدا می‌شود.

بورسیه JASON
این بورسیه خاص دانشجویان خارجی است و مبلغ هزینه پرداختی بسته به رشته و دانشگاه متفاوت می‌باشد.

کارآفرینی در دانشگاه موناش

همان‌گونه که جهان از تکنولوژی پیچیده با نوآوری‌هایی که نیاز به پایه‌های جهانی دارد، بهره می‌برد لذا باید از کارآفرینان پویا نیز استفاده نماید. چارچوب واحد کارآفرینی زمینه یادگیری به همراه دانش علمی، مهارت‌ها و ابزارهای استفاده از آن را به همراه سرعت‌بالا و ارزیابی ایده‌های کارآفرینی برای دانشجویان و راه‌کارهایی برای دستیابی به فرصت‌های بازار، فراهم می‌کند. این واحد دانشجویان را قادر می‌سازد تا رهبران کسب‌وکار آینده شوند و با استفاده از رویکردهای علمی و منطقی به جمع‌آوری اطلاعات در زمینه کارآفرینی و نوآوری در سطح بین‌المللی بپردازند.

کارآفرینی در دانشگاه موناش مبتنی بر فناوری اطلاعات و نوآوری، دو مثالی است که نشان می‌دهد دانشجویان چگونه مهارت‌های خود را تقویت می‌کنند. در بخش فناوری اطلاعات دانشگاه موناش فلسفه‌ای وجود دارد که هر کس توانایی تکامل مهارت‌های کارآفرینی خود را دارد.

برنامه‌های نوآوری معمولاً در آخر هفته و توسط تیمی از کارشناسان کارآفرینی، حقوقی، مالکیت معنوی، کسب‌وکار و امور مالی هدایت می‌شود. این‌یک فرصت عالی برای همکاری کارشناسان و گروهی از دانشجویان تحصیلات تکمیلی است. محیط یادگیری نوآوری همه‌جانبه و تعاملی است و به‌گونه‌ای طراحی‌شده تا با کمک آن توانایی دانشجویان برای تفکر و مشارکت در فعالیت‌های کارآفرینی بالا رود.

نویسنده: آزیتا جهانبخش / پژوهشگر حوزه مدیریت تکنولوژی

توسعه محصول جدید

در ادامه بحث اهمیت اجرای توسعه محصول جدید و لزوم اجرای آن در شرکت‌ها باید گفت آنچه امروزه در میان عوامل مهم در موفقیت محصولات جدید حائز اهمیت و تأکید بیشتری دارد، نقش مدیریت در فرآیند توسعه محصولات جدید می‌باشد؛ زیرا مشکل عمده این‌گونه سازمان‌ها، فقدان مدیریت صحیح و روش‌های مناسب مدیریتی می‌باشد. برای پشتیبانی و موفقیت فرآیند توسعه محصول جدید، دو ابزار مهم وجود دارد که در عمل از هر دو می‌توان استفاده نمود؛ ابزارهای مدیریتی و ابزارهای طراحی. در چرخه سنتی توسعه محصول، مراحل طراحی و ساخت به‌طور مجزا مرحله‌به‌مرحله انجام می‌گرفت، درحالی‌که در رویکردهای نوین، توسعه محصول با استفاده از مهندسی هم‌زمان، دو مرحله باهم صورت می‌گیرد و بازخورد عیوب گزارش‌شده از طراحی، به‌سرعت به اصلاح فرآیند می‌انجامد. امروزه ابزارهای طراحی با کامپیوتر، مهندسی به کمک کامپیوتر، ساخت به کمک کامپیوتر و نمونه‌سازی سریع همراه با ابزارهای مدیریتی نظیر مدیریت پروژه، مدیریت اطلاعات محصول و نیازمندی‌ها به‌خوبی در این جهت به کار گرفته می‌شود. هم‌چنین رویکرد‌های نوین مدیریتی به بهبود فضای مشترک کاری واحد‌های تحقیق و توسعه و بازاریابی منجر می‌شود. از سوی دیگر بایستی این نکته مهم را در نظر داشت که نیازهای بازارها باید فعالیت‌های تحقیق و توسعه را هدایت کنند. در طول فرآیند توسعه محصول جدید، مدیران و مهندسان تحقیق و توسعه دامنه وسیعی از ملزومات تعارض آور از قبیل هزینه، کیفیت، قابلیت ساخت و ویژگی‌های محصول را بایستی در نظرگیرند. حمایت محصول در بسیاری از صنایع، چه صنایعی با تکنولوژی بالا نظیر رایانه‌ها و چه صنایعی با تکنولوژی پایین نظیر اسباب و اثاثیه خانگی برای جلب رضایت مشتری ضروری است. بدیهی است که کوتاهی کردن از توجه به حمایت محصول در مرحله طراحی، فرصتی ازدست‌رفته محسوب می‌شود. حمایت مناسب از محصول شامل: راه‌اندازی، آموزش مشتری و خدمات پس از فروش برای جلب رضایت مشتری در بسیاری از بازارها ضروری است و منبع کسب مزیت رقابتی می‌شود. همچنین توجه کافی نسبت به تحلیل محیط رقابتی، انواع روندها شامل تکنولوژی در بازار، روند پیشرفت و توسعه رقبای موجود و بالقوه ازجمله مسائلی است که هوشمندی سازمان را نسبت به فرصت‌های توسعه‌ای افزایش می‌دهد و به پیشرو بودن سازمان کمک می‌نماید.

در دهه‌های گذشته و در بخش صنعت، کارایی در تولید، کنترل اثربخش هزینه‌ها، داشتن سیستم‌های کیفیت کارا و اثربخش و نظایر این‌ها، منبع مزیت رقابتی شرکت‌ها محسوب می‌شد؛ اما امروزه این روند تغییرات اساسی کرده است. امروزه توسعه محصولات جدید مشتری محور یکی از عوامل کلیدی است که کسب‌وکارهای موفق را از کسب‌وکارهای شکست‌خورده جدا می‌کند.

با افزایش رقابت در ساختار بازارهای داخلی و منطقه‌ای، تولیدکنندگان باید بتوانند به‌سرعت محصولات جدید را عرضه کنند و محصولات فعلی را بهبود بخشند تا رشد آن‌ها کم و متوقف نشود. برای کسب امتیاز رقابتی، بسیاری از شرکت‌ها فعالیت خود را بر بهبود محصول یا فرآیند تکنولوژی یا بر هر دو متمرکز نموده‌اند. نرخ پیشرفت‌های تکنولوژیک در نوآوری بر اهداف و عملکرد شرکت به‌سختی تأثیر می‌گذارد. جهانی‌شدن و پیشرفت‌های تکنولوژیک، باهم محیط بسیار پویایی را خلق کرده‌اند. خصوصاً، آن‌ها باعث کاهش گردش عمر کالاها شده‌اند، درنتیجه شرکت‌ها با بازار متغیری مواجه‌اند که حرکت آن بسیار وسیع است. برای موفقیت در این محیط تولیدکنندگان باید در طراحی و تولید محصولات سریع باشند و این کار را با هزینه پایین و کیفیت بالا انجام دهند. چهار اولویت رقابتی، هزینه، کیفیت، زمان و انعطاف‌پذیری به‌عنوان عوامل حیاتی موفقیت ظهور کرده‌اند.

چهار عامل عمده بر فضای رقابتی تأثیر گذاشته‌اند:

• شرکت‌ها بسیاری وارد بازار شده و می‌شوند.
• رقابت در قیمت و دیگر عوامل رقابتی (نظیر کیفیت) به‌طور فزاینده‌ای دشوار و طاقت‌فرسا شده است.
• دوره عمر محصول در حال کوتاه‌تر شدن است.
• در پاسخ به نیازهای متنوع مشتریان، تنوع در محصولات افزایش و حجم تولید آنان کاهش‌یافته است.

بر اساس تحقیقی که در 12 شرکت کوچک و متوسط انجام‌شده، استراتژی‌های شتاب دادن به توسعه شامل: اتکا به منابع بیرونی از طریق خرید لیسانس یا برون‌سپاری، اتکا به برنامه‌های تحقیق و توسعه داخلی تشدید شده از طریق؛ افزایش پاداش برای عملکرد موفق، سازمان‌دهی برای رقابت داخلی در تحقیقات، شروع تحقیق و توسعه هم‌زمان با مراحل پیاپی نوآوری و اتکا به استراتژی‌های مدیریت تحقیق و توسعه خلاق مثل؛ بازنگری به‌منظور شتاب دادن به پیشرفت، اجتناب از رسیدن به طرح کامل و یکپارچگی تحقیق و توسعه با سایر کارکردها به‌عنوان عوامل مؤثر در پروژه‌های توسعه محصول جدید، شناخته‌شده است.

مهم‌ترین عوامل شتاب‌دهنده به فرآیند: رقابت تشدید شده، تغییرات سریع تکنولوژیک، تقاضاهای بازار و کوتاه‌سازی چرخه عمر تحقق محصول می‌باشد.

موضوعات اساسی تیم توسعه در طول فرآیند توسعه: سبک مدیریت، فقدان توجه به جزئیات، محدودیت حمایت از نوآوری، فقدان تفکر استراتژیک و ضعف در تسهیلات ساخت.

دلایل تأخیر فرایند توسعه: تعریف ضعیف الزامات محصول، عدم قطعیت‌های تکنولوژیک، فقدان حمایت مدیر ارشد، فقدان منابع و مدیریت پروژه ضعیف.

عملکرد گروهی منتج به تأخیر فرآیند: شکست در ارائه اولویت‌های برنامه‌های توسعه محصول، تغییرات مستمر الزامات، ارتباطات داخلی ضعیف و پاسخگویی کند.

به‌طورکلی توسعه محصول جدید فرآیندی پیچیده است که مستلزم مشارکت بخش‌های کارکردی گوناگون شرکت است. ازجمله مهم‌ترین آن‌ها بخش‌های مهندسی، تولید و بازاریابی شرکت است. درواقع NPD فرآیندی است که برای اجرای مناسب آن، کل شرکت باید برانگیخته و حساس باشد.

 امروزه بقای سازمان درگرو گرایش به سمت محصولات جدید و به‌کارگیری روش‌هایی برای ایجاد آن‌هاست. با پیشرفت فناوری، رقابتی شدن هرچه بیشتر سازمان‌ها، پیدایش علوم و تجهیزات جدید تولیدی، چرخه حیات کوتاه محصولات، تغییرات اساسی در نیازها و سلایق مشتریان و… محصول جدید با چالش‌های جدیدی روبرو شده است. همچنین به دلیل مخاطراتی که در عرضه محصولات جدید وجود دارد، شرکت‌ها باید پیوسته در مورد بهبود فرایند توسعه محصولات جدید تفکر کنند.

فرآیند توسعه محصول جدید، فرآیندی است که در آن‌یک سازمان کلیه منابع، امکانات و توانایی‌های خود را در قالب تیم‌های چندمنظوره جهت ایجاد یک محصول جدید و نوآوری شده و یا توسعه محصول جدید به‌عنوان فرآیند اساسی جهت پیشرفت و تجدید سازمان به کار می‌گیرد. از سوی دیگر، فرآیند تولید و توسعه محصول جدید باید به نیاز مشتریان پاسخ مثبت داده و با تکیه‌بر برتری فن‌آوری و یک بودجه مناسب تخصیص داده‌شده، یک عرصه رقابتی مناسب برای سازمان ایجاد نماید. توسعه محصول جدید قسمت مهمی از هر تجارت است. با توجه به موارد فوق، مدیریت فرآیند توسعه محصول جدید نیز نیازمند به‌کارگیری رویکردهای جدید مدیریتی است.

فرآیند توسعه محصول جدید برای انواع مختلف سازمان‌های تولیدی/خدماتی مزیت رقابتی محسوب می‌شود؛ اینکه هر سازمان چه درصدی از فعالیت‌های خود را صرف فعالیت‌هایی از جنس تحقیق و توسعه و توسعه محصولات برای پیشی گرفتن از رقبا می‌کند، موضوعی است که به جایگاه کنونی و راهبردی سازمان در بازار تقاضا مربوط می‌شود. همواره خواسته و نیازمندی‌های مشتری است که عامل ترغیب‌کننده برای نوآوری و خلاقیت سازمان‌ها در فرآیند توسعه محصول جدید خواهد شد و آنان را مجبور خواهد کرد که در جهت حفظ مشتریان موجود و ترغیب مشتریان بالقوه سرمایه‌گذاری‌های بیشتری را صرف فرآیندهای توسعه‌ای خود کنند. داشتن الگوی مناسب فرآیندی برای چنین سازمان‌هایی شرط اساسی و پیش برنده بشمار می‌آید و سرعت و انعطاف‌پذیری را در فرآیند توسعه محصول جدید افزایش خواهد داد؛ اما شاید آنچه هر سازمان باید بیش از هر موضوع دیگری نسبت به آن توجه داشته باشد، یکپارچه‌سازی میان فرآیندهای توسعه محصول جدید از یکسو و برقراری ارتباط مناسب بین مجموعه فرآیندهای توسعه محصول جدید و دیگر فرآیندهای تجاری سازمانی است. موفقیت این فرآیند را می‌توان با تعریف شاخص‌هایی که نشان‌دهنده میزان این موفقیت یا عدم موفقیت است، اندازه‌گیری کرد.

در این شماره تلاش شده موارد تکمیل‌کننده‌ای در ارتباط بااهمیت توسعه محصول جدید و لزوم اجرای آن در شرکت‌ها و موارد پیشنهادی در اجرای توسعه محصول جدید به‌طور اجمالی مطرح شود. در شمارگان بعدی به بخش‌های جزئی‌تری از بحث توسعه محصول جدید پرداخته می‌شود.

نویسنده : عارفه داودی / پژوهشگر حوزه مدیریت

فرانسه جدید، بهشت کارآفرینان

اقتصاد فرانسه- سومین کشور بزرگ در اروپا – در سال‌های اخیر با تلاش‌های انگلستان و آلمان دستاوردهای نسبی به دست آورده است. این کشور با بحران بدهی، قوانین سخت‌گیرانه کار و بیکاری بالا مواجه است، عواملی که بسیاری از کارآفرینان را مجبور به انتقال دفاتر خود در خارج از کشور کرده است. به گزارش وزارت امور خارجه ، امروزه بیش از 1،6 میلیون تبعه فرانسوی در خارج از کشور زندگی می‌کنند.

امانوئل مكرون[1] رئیس‌جمهور جوان و خلاق فرانسه به‌منظور رهایی از این موقعیت، قوانین جدیدی برای راحت‌تر کردن تجارت و کسب‌وکارها در فرانسه وضع کرده است. برای مثال پیشنهاد داده است که نرخ مالیات شرکت‌ها را به‌طور متوسط از 33 درصد به 25 درصد کاهش دهند. او می‌خواهد قوانین کار را تغییر دهد، به‌طوری‌که شرکت‌ها بتوانند آزادی بیشتری برای مذاکره در ساعات کار و پرداخت‌هایشان داشته باشند.

مکرون چندی پیش در رویداد فناوری ویوا[2] پاریس که بیشتر به توسعه استارتاپ‌ها، ابتکار و نوآوری و فناوری‌های دیجیتال می‌پردازد، گفت: «من می‌خواهم فرانسه کشوری باشد که با استارتاپ‌ها و برای آن‌ها کار می‌کند. ملتی که همچون استارتاپ‌ها فکر می‌کند و به‌موازات این افکار حساب‌شده حرکت می‌کند.» وی افزود: » من می‌خواهم فرانسه دچار یک تحول بزرگ شود. فرانسه نباید برای کارآفرینان و نوآوران در هیچ زمینه‌ای ازجمله مالیات مانعی بتراشد بلکه باید به آسان‌تر شدن کار آن‌ها کمک کند تا این کشور تبدیل به بهشت استارتاپ‌ها شود.» مکرون به کارآفرینان وعده داد: » ما بدون هیچ تأخیری از طریق این تحولات پیشرفت خواهیم کرد. شما نباید تعلل کنید و منتظر شوید، زیرا رقبای شما هم هرگز درنگ نخواهند کرد.» مکرون در ادامه سخنان خود گفت: » اجازه بدهید من این موضوع را روشن کنم که فرانسه ملتی پیشرو در کارآفرینی، نوآوری و تغییر خواهد بود… فرانسه می‌تواند موفق شود چراکه با کمک دانشمندان و کارآفرینان و دانشجویان موفق آینده از آن ما است.» همچنین مکرون اعلام کرد که یک ویزای جدید تکنولوژی چهارساله برای تشویق کارآفرینان خارجی برای راه‌اندازی کسب‌وکارشان در فرانسه قرار داده است. مکرون در این کنفرانس توضیح داد که ویزا برای بنیان‌گذاران، کارآفرینان، کارکنان و سرمایه‌گذاران بازخواهد شد و این روند دریافت مجوز اقامت را ساده می‌کند.

مکرون پیش‌ازاین هم در زمان انتخابات گفته بود که ۱۰ میلیارد یورو در حوزه ابتکار و نوآوری فرانسه هزینه خواهد شد تا یک انقلاب فناورانه در این کشور صورت بگیرد و آن را به سمت دیجیتالی شدن سوق دهد.

فرانسه در زمینه سرمایه‌گذاری‌های خطرپذیر[3] نیز رشد گسترده‌ای داشته است و مکرون می‌خواهد میزان این سرمایه‌گذاری را افزایش دهد. چندی پیش بزرگ‌ترین فضای استارتاپ جهان، پروژه ایستگاه اف[4] در پاریس اجرا شد. این پروژه می‌تواند بسیاری از استارتاپ‌های جهان را زیرپوشش قرار دهد، همانطورکه مکرون خواسته تا فرانسه جهانی بی اندیشد. «رکسانا وایرز» مدیر پروژه ایستگاه اف مدعی شده است که تاکنون بیش از دو هزار و سیصد استارتاپ از بیش از پنجاه کشور جهان تقاضای حضور در این طرح را داشته‌اند که بیشتر این تقاضاها از امریکا و بریتانیا بوده است. وی دراین‌باره گفت: «بسیاری از این استارتاپ‌ها در درخواست‌های خود عنوان کرده‌اند که فاکتورهایی مانند خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا، حضور دونالد ترامپ، گرانی حضور در «سیلیکون ولی» و همچنین حضور «امانوئل مکرون» رئیس‌جمهوری فرانسه و علاقه وی به فناوری و استارتاپ‌ها، در تصمیم آن‌ها برای حضور در فرانسه تأثیرگذار بوده است.»

به‌هرحال فرانسه موقعیت مناسبی دارد تا به قطب استارتاپ‌ها تبدیل شود که یکی از آن‌ها کمپانی فرنچ تک تیکت[5] است که برای جذب استعدادهای برتر جهان به پاریس فعالیت دارد و تاکنون نیز بسیار موفق عمل کرده است.

منبع: رویترز، ایران

پروژه «ایستگاه اف»، بزرگ‌ترین فضای استارتاپی جهان

 امانوئل مکرون در کنفرانس «ویوا»

[1] Emmanuel Macron

[2] Viva

[3] Venture Capital

[4] FStation

[5] French Tech Ticket

نویسنده : شادی لطیفیان / پژوهشگر حوزه مدیریت MBA

نقش آموزش عالی در رشد علمی و اقتصادی بر اساس برنامه ششم و چشم‌انداز

بر اساس چشم‌انداز ۲۰ ساله ، کشور در پایان چشم‌انداز بایستی  جايگاه اول اقتصادي، علمي و فناوري در سطح منطقه آسياي جنوب غربـي (شامل آسياي ميانه، قفقاز، خاورميانه و كشورهاي همسايه) با تأكيد بر جنبش نرم‌افزاری و توليد علم، رشد پرشتاب و مستمر اقتصادي، ارتقاء نسبي سطح درآمد سـرانه و رسـيدن به اشتغال كامل کسب نماید همچنین بر این اساس ایران اسلامی در ۱۴۰۴ ،برخوردار از دانش پيشرفته، توانا در توليد علم و فناوري، متكي بر سهم برتر منابع انساني و سرمايه اجتماعي در توليد ملي خواهد بود .

ادامه مطالب

مروری بر وضعیت سالیان گذشته ،چالش‌ها ،اقدامات و سیاست‌های برنامه ششم می‌تواند ضرورت تلاش ملی و حداکثری را نشان می‌دهد .آموزش عالی در سالیان گذشته گسترش کمی را در پیش گرفت به‌طوری‌که در سال ۹۲ میزان دسترسی به آموزش عالی ( نسبت دانشجو به جمعیت ۱۸-۲۴ سال ) به حدود ۴۴ درصد رسید .این میزان در سال ۹۴ به ۵۰.۶ رسید و برای انتهای برنامه ششم ۵۴ درصد پیش‌بینی‌شده است .در عوض تعداد دانشجویان خارجی به‌کل دانشجویان در۲۴ صدم درصد متوقف شد که این عدد در ۹۵ به ۴ دهم درصد رسید و برای سال ۱۴۰۰ حدود ۷۵ هزار دانشجوی خارجی و سهم ۱.۷ درصدی پیش‌بینی‌شده است ..سهم دانشجویان کاردانی از ۲۲.۳در سال۹۲ به۲۲.۵ درصد در سال۹۵ رسید و برای انتهای برنامه ششم ۲۳ درصد در نظر گرفته‌شده است .  سهم دانشجویان تحصیلات تکمیلی ۱۵.۴ در سال ۹۲شد که برای انتهای برنامه این عدد ۳۰ درصد پیش‌بینی‌شده است .

سهم اعضای هیئت‌علمی تمام‌وقت استادیار و بالاتر به‌کل اعضای هیئت‌علمی تمام‌وقت در سال ۹۲ به حدود ۵۸.۲ درصد رسید .در ۹۴ این عدد به ۶۳ درصد رسید و برای سال ۱۴۰۰ به ۹۳ درصد خواهد رسید . نسبت دانشجو به اعضای هیئت‌علمی تمام‌وقت نیز از ۳۰ نفر در سال ۹۲ در سال ۹۴ به ۲۶رسید که درنهایت در پایان  برنامه به ۲۰ نفر خواهد رسید .

رتبه ایران در نانو ششم و در تولید علم از ۲۴ در سال‌های اخیر به ۱۵ رسیده است. (یعنی سهم ۱.۸۵ درصدی در کل تولید علم در جهان )  برای انتهای برنامه رتبه ۱۲ مدنظر است .افزایش تعداد پژوهشگر به ۲۶۰۰ نفر به ازای هریک میلیون نفر از دیگر هدف‌های برنامه توسعه می‌باشد .  .این در حالی است که باوجود سهم مناسب نفت در میزان تولید ناخالص داخلی ،کشورمان با ۴۱۲ میلیارد دلار، رتبه جهانی ۲۷ را در میزان تولید ناخالص داخلی کسب کرده است این امر نشان می‌دهد که باوجود کسب رتبه‌های مناسب علمی ، به‌کارگیری علم در تولید و صنعت و … روند مناسبی نداشته است . به‌عبارت‌دیگر سطح تعامل آموزش عالی با نیازهای بخش‌های اقتصادی –اجتماعی کشور بسیار پایین است .ضعف در اداره اقتصادی آموزش عالی و تعاملات ناکارآمد در مراکز پژوهشی بین‌المللی از دیگر عوامل مؤثر در این خصوص بوده است .

در سند برنامه ششم توسعه برای تحقق هدف هماهنگی بین برنامه‌های آموزش عالی با نیازهای بخش‌های اقتصادی –اجتماعی کشور راهبردهای چون هم‌راستا نمودن آموزش عالی کشور با نظام اقتصادی –اجتماعی ، متناسب‌سازی تحصیل و اشتغال ،مأموریت گرا کردن مؤسسات آموزش عالی با رویکرد آمایشی و توسعه پایدار ،متنوع سازی مدارک برای پاسخگویی به نیازهای جامعه لحاظ شده است .

رقابتی کردن فعالیت‌های آموزش عالی به لحاظ اقتصادی ،قیمت‌گذاری واقعی خدمات آموزشی ،تحول در تأمین منابع مالی و انسانی و توسعه منابع دانشگاه‌ها از محل تبدیل علم به ثروت از راهبردهای در نظر گرفته‌شده جهت تحقق هدف کارا مدسازی اداره اقتصادی آموزش عالی کشور می‌باشد .

به نظر می‌رسد ارتباط صنعت و دانشگاه بایست از امضای  تفاهم‌نامه و تعاملات حداقلی به سمت ارتباط اجرایی تنگاتنگ حرکت نماید .اثبات توانمندی دانشگاه‌ها در رشته‌های مختلف می‌تواند اعتماد صنعت و تولید را دوچندان نماید .معمولاً برخی صنایع و شرکت‌های تولیدی همکاری با دانشگاه را هزینه زا ، کندی امور و ریاست بر کارها می‌دانند .البته در امور تولید دانش‌بنیان موضوع متفاوت است و دانشگاه خط مقدم است اما در همین زمینه نیز در بخش تجاری‌سازی مشکلاتی گریبان گیر دانشگاه‌ها می‌باشد .بودجه برای تولید دانش‌بنیان ۲۰۰ میلیون دلار می‌باشد که کافی نیست در ضمن به جهت سخت‌گیری‌های موجود مراحل اخذ مجوز شرکت دانش‌بنیان طولانی و خسته‌کننده است .حمایت از تولید دانش‌بنیان صرفاً تخصیص وام ارزان‌قیمت نیست .بهبود فضای کسب‌وکار ،تقویت مراکز رشد و کارآفرینی ،تغییر محتوی و سرفصل دروس از مطالعات صرف به سمت پژوهش‌های کاربردی ، ایجاد فضای مناسب برای فرایند تجاری‌سازی و … می‌تواند مسیر حرکت به سمت برنامه چشم‌انداز را هموار نماید .در این برنامه کسب جایگاه اقتصادی ،علمی و فناوری در منطقه و استفاده از تولید دانش‌بنیان در کنار هم موردنظر است بنابراین آموزش عالی مسئولیت بسیار بزرگی دارد و در این راه تدبیر و تلاش همگانی ضرورت دارد .امید است دانشگاه‌ها نقش شایسته خود را در این مسیر با تعامل دولت و مجلس محقق سازند .

دکتر مریم بهبودی محقق و مدرس دانشگاه